Duurzaamheid wordt ieders eigenbelang
 

18 mei 2013

Duurzaamheid wordt ieders eigenbelang

2012-02-01 | Bron: iNSnet |
Duurzaamheid wordt ieders eigenbelang
 “Geen zichzelf respecterend bedrijf kan er meer omheen verantwoordelijkheid te nemen voortaan duurzaam te ondernemen”, dat zegt dr. Anniek Mauser, Directeur Duurzaamheid Benelux van Unilever en één van de genomineerden voor de ‘Lof-award CSR-vrouw van het jaar. “Onder CEO Paul Polman gaat Unilever zelfs veel vèrder en neemt de verantwoordelijkheid  voor duurzaam  ondernemen binnen de gehele keten. Ook het ontkoppelen van groei en milieu-impact getuigt van visie en moed.” Unilever heeft in het kader van dit ‘nieuwe zaken doen’ besloten geen kwartaalcijfers meer te publiceren. Die getuigen te veel van kortetermijndenken en geven de verkeerde prikkels.

Twintigers en dertigers
Ondanks deze ontkoppeling van groei en milieu streeft het bedrijf de komende jaren de omzet te verdubbelen en in 2020 zijn milieuvoetafdruk op productniveau te halveren. “Dat jaartal is een moment, geen eindpunt, want Unilever ziet verduurzaming van de gehele keten als haar missie, benadrukt haar duurzaamheidsmanager.” Duurzaamheid wordt zo eigenbelang: voor het bedrijf, de producenten en de consumenten.

Zoiets doe je niet van de ene op de andere dag en is sterk afhankelijk van de lokale omstandigheden. “Het is een proces en vraagt een ingrijpende omslag in denken, bij ons intern, maar ook binnen de andere schakels van de keten. Het is het nieuwe zaken doen: grootschalig denken op een wereldmarkt, waar je toeleveranciers in toenemende mate ook kleine boeren zijn en waar uit economische noodzaak duurzaamheid de norm wordt”, vat Mauser de omslag samen. “De zorg om het milieu is gelukkig niet meer alleen iets voor westerse milieubewegingen, die vaak tegen multinationals protesteerden. Het leeft nu zeker bij de generatie van twintigers en dertigers. Jonge boeren en ondernemers komen bij ons met ideeën, vragen of oplossingen voor deze verduurzaming van de keten. Zij beseffen dat het soms juist de grote bedrijven zijn, die iets op dit gebied voor elkaar krijgen, dat lokaal niet lukt.”
 
Voortouw
Meten is weten, zo leert het Unilever Sustainable Living Plan*.  Maar met cijfers of schone beloften red je de planeet niet. “Het is wel waarop je als multinational die zijn nek uitsteekt, wordt afgerekend door de buitenwereld”, weet Mauser uit ervaring. “Het gaat bij Unilever niet alleen om bedrijfseconomische redenen om duurzaamheid in merken te integreren, maar over wie wat, waar en hoe bijdraagt aan duurzaamheid.”

Bij het in kaart brengen van de levenscyclus van ruim 1600 producten wereldwijd was het een schok, toen bleek dat niet de industrie of leveranciers de grote vervuilers zijn, maar dat de consument verreweg de grootste milieuvoetafdruk achterlaat met 68 procent aan broeikasgassen en 50 procent aan water. “Het zou iets te gemakkelijk zijn hiervoor de verantwoordelijkheid alleen bij de consument te leggen, omdat die voetafdruk mede wordt veroorzaakt door producten zoals zeep, wasmiddelen, soep etc. waarin wij als Unilever een sterke marktpositie hebben. Daarom hebben wij wereldwijd het voortouw genomen verantwoordelijkheid te nemen voor het verduurzamen van de hele keten. En dat kunnen wij weer niet zonder de consument.”

Ngo’s en concurrenten
Maar hoe houd je zicht op de hele keten? Wie let waarop en is verantwoordelijk voor wat? Het nakomen van de beloften van duurzaam ondernemen binnen de keten kan Unilever alleen door samen te werken met overheden, ngo’s, leveranciers, retail, concurrenten en consumenten.
Bij gebrek aan een eigen keurmerk werkt Unilever samen met ngo’s die producten certificeren op sociale voorzieningen, watergebruik, energieverbruik, bioversiteit, dierenwelzijn etc. “Non-govermentele of –commerciële partijen zoals Rainforest Alliance, Fair Trade of de Dierenbescherming zijn voor ons onontbeerlijk vanwege hun contacten, voorwaarden en expertise. Hun gezag gaat over de grenzen van het bedrijfsbelang heen, onze concurrenten maken namelijk ook gebruik van deze certificeringen.”

Consumentengedrag
Alle verduurzaming van de keten ten spijt, het gaat om de consument en hoe hij de producten gebruikt. In haar Sustainable Living Plan benadrukt Unilever de consument te willen helpen gezond en duurzaam te leven op een schone planeet. Het mag aanmatigend klinken en enige achterdocht wekken deze goede bedoelingen van een multinational, het is zeker een uitdaging. Het wordt een enorme klus zelfs met de marketingkracht van een Unilever om de consument te overtuigen van het waarom, de noodzaak, het gemak en dat het een kwestie van gewenning is.

Aan de hand van twee voorbeelden zout en wasmiddelen, schetst Mauser hoe Unilever te werk gaat en dat zelfs hier de concurrentie een belangrijke rol speelt in de timing. Iedereen weet dat te veel zout, suiker en vet niet goed voor ons is. Ook weten we dat deze stoffen in allerlei producten goedkope en dus veel gebruikte smaakversterkers zijn en dat we er als consument aan gewend zijn.

“Wil je nu bijvoorbeeld het zoutgehalte terugbrengen naar de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) geadviseerde vijf gram per dag, dan moet dat stapje voor stapje gebeuren. Het is een kwestie van timing, want zetten wij het met alle goede bedoelingen van dien op de plank en de concurrentie niet, dan kiest de consument toch voor die ouwe vertrouwde smaak en gaat dat ten koste van ons marktaandeel. In sectoraal overleg - in dit geval de Zout Taskforce - proberen we in Nederland, maar ook binnen Europa tot afstemming te komen binnen een bepaalde sector.”

Klein en krachtig
Unilever streeft ernaar per 2020 de hoeveelheid water, broeikasgasemissie en afval in relatie tot haar producten te halveren. Zo ontwikkelt het bijvoorbeeld makkelijke uitspoelbare wasmiddelen die bij het wassen van kleren, met name  op de hand minder spoelbeurten vergen en watergebruik beperken. Een must in landen met waterschaarste. Daarnaast maakt het bedrijf met leveranciers plannen om duurzame landbouwpraktijken te implementeren waardoor ook het watergebruik bij de teelt van gewassen wordt beperkt.

“Wist je”, vraagt Mauser “dat één op drie huishoudens wereldwijd een Unilever-wasmiddel gebruikt? Dat zijn zo’n 125 miljard wassen per jaar. Als we nu allemaal een geconcentreerde variant  zouden gebruiken – dat betekent zuiniger in gebruik, kleinere flessen, minder plastic, lichter in gewicht en  dus minder transportbewegingen - dan scheelt dat zo’n  vier miljoen ton CO2-uitstoot per jaar. Dat staat gelijk aan jaarlijks één miljoen auto’s van de weg halen.”

Ook hier geldt timing binnen de hele sector. Dat voorkomt verwarring bij de consument die toch eerder naar een grote fles niet-geconcentreerd wasmiddel grijpt dan naar een kleine fles met geconcentreerd wasmiddel voor het zelfde aantal wassen en dezelfde prijs. “Het is dan ons milieu dat uiteindelijk de prijs betaalt. Dus wil Unilever mensen inspireren tot kleine veranderingen in hun dagelijkse doen en laten om zo samen het grote verschil te gaan maken.”

www.sustainable-living.unilever.com

Désirée Crommelin
www.het-interview.nl  

Steun ons!
Reacties: 3 | reageer
Claude schreef op 18-08-2012:

Lieve eigenzinnege Mvr. Dr. Aniek,

Ik ben een net als U een eigenzinnige werknemer geweest van Unilever Research van 1963 t/m 1995. Ik heb de uitzending gezien met U en die vogel van Siemens. Die overtuigde me op alle punten of de scores al helemaal niet.

Uw reacties in dat debat zijn ook niet helemaal OK, want U zei in die uitzending dat het consumerntengedrag voor 92 % verandwoordelijk is voor DUURZAAMHEID.

Dat is helaas gedeeltelijk onwaar. En waarom? Omdat:

a) Een concern (zoals Unilever, of andere) zich toenemender mate moet richten op duurzaam produceren. En hoewel ik weet dat er veel wordt gedaan in de werkmaatschappijen, kun je op product niveau nog niet spreken van baandoorbrekende ontwikkelingen.

b) Noemt U mij dan eens als producent van voedingsmiddelen én wasmiddelen, een produkt voor de consument dat echt het millieu spaart én werkelijk duurzaam zou zijn?

c) U heeft het over "opvoeden" van de consument. Nou ja dan ben je nog vele jaren bezig, maaar dat leidt dan niet tot de gepropageerd gewenst resultaat. Want die  consument wordt "sufgeluld" over verkeerde voeding (meestal vrouwen) enne dan ik zie dat hier in NL of in Fr. al jaren op TV. Het helpt dus weinig tot niets.

Wat die Siemens figuur heeft ingebracht is zo mogelijk nog schadelijker!

Want ja langs de A 20 in Frankrijk staan die Siemens windmolens te malen (dag & nacht) als er wind is. Meestal niet echt, en die windmolens kosten 1 milioen euro. Tsja de boeren daar verdienen echt weinig voor hun primaire produkt, dwz. GRAAN. Dus wat wordt het dan, zowel in Fr. als in NL?

Stroom terug leveren, want klopt het huishoudboekje nog wel enigzins? Alleen (ik ben GEEN Millieu/duurzaamheids technoloog) wél Natuurkundige. Het gevolg is dat werkelijke duurzame oplossingen maar steeds niet van de grond komen. Mijn oplossing is erg simple, dwz:

In NL bestaat eb en vloed. NL moet door dijken langs die hele kust beschermd worden OK? Wat zou nu voor NL én Fr zo eenvoudig uitvoerbaar zijn? EEN EENVOUDIGE OPLOSSING:

Bestaande strekdammen (uit bazalt) vervangen door "slangen" en die werken dan als dynamo in hun geledingen. Leveren zowel horizontaal als verticaal een konstante energie stroom. Voor Fr. met zijn lange kustlijn van Dieppe t/m Spaanse grens is het verval tussen eb en vloed ruim 9 meter! Voor Fr. nog daar om daar ipv. windmolens gewoon die "zeeslangen" in te  zetten, of drijvende platforms, die intern een dynamo vormen voor ERNERGIE VOORZIENING.

 Met vgr. van,

Erik Berends.



| reageer |
Luna schreef op 15-02-2012:

Ja en dat is maar goed ook.

Bewust leven daar hoort duurzaam bij.

Hiep, hiep en nu maar flink aan de slag.

Begin op scholen, lagere scholen, zodat onze kinderen leren, leren hoe om te gaan met energie.

 



| reageer |
André van Eck schreef op 01-02-2012:

'Geen zichzelf respecterend bedrijf', bedoelt u waarschijnlijk?

Hopelijk gaan wij Unilever cum suis snel ook meer respecteren dan nu het geval is!

Succes met uw omslag naar fair trade, biologisch en (dus) duurzaam!



| reageer |