26 mei 2013

Follow @DuurzaamNieuws

Steun ons!

Staatsbank moet investeren in duurzame samenleving

2012-03-04 | Bron: iNSnet |

“Onze overheid zou ABN AMRO dè staatsbank, moeten inzetten als instrument om te investeren in verduurzaming van de Nederlandse samenleving”, stelt Sander Tideman, medeoprichter Sustainable Enterprises through Action Learning (SEAL) aan Nyenrode en van Global Leadership Academy (GLA). Zou dat nu niet de ware bonus zijn voor de huidige aandeelhouders, de Nederlandse burgers? Lossen we direct het dilemma van de bonussen op, die de bank zichzelf toekent.

 

Bankieren niet voor overheid

Dat deze staatsbank nu als ‘normale’ dus commerciële bank op de markt opereert, noemt Tideman een gemiste kans. “Zoiets verzwakt de macht van de overheid. De taak van de door ons gekozen overheid is geld zo te sturen dat het besteed wordt aan een voor ons land duurzame toekomst. Bankieren is geen taak van de overheid.”

“Overheid gebruik je macht! Investeer in onze toekomst, in duurzaamheid, want dat is geen hype of hobby. Duurzaamheid blijft, gaat niet meer weg”, is de boodschap van Tideman. Hij vindt niet dat het begrip duurzaamheid aan devaluatie onderhevig is zoals sommige milieuactivisten beweren. “Integendeel, het veelvuldig gebruik van het begrip getuigt juist van de kracht ervan en laat zien hoe snel deze evolutie gaat. Kijk maar naar het woord democratie, eeuwenoud en is niet meer weg te denken uit ons vocabulaire.”

Verraad van de burger

Wat zou Tideman als minister van Economische Zaken doen? “Als eigenaar van ABN AMRO zou ik deze bank de nummer Eén van Europa maken op het gebied van duurzaam investeren. Een bank die alles weet over duurzame energie, langetermijninvesteringen in duurzame infrastructuur zoals dijken, natuurbeheer etc. Dat is nog eens een prachtig innovatief exportartikel!”

Dat er geen volledig ministerie van Milieu meer bestaat, is volgens Tideman een slechte zaak. Net zoals een overheid die zichzelf buitenspel zet onder het mom van ‘overheid op afstand’. “Ze hebben iets van: Wij overheid, doen er niet meer zo toe en leggen voortaan de zorg voor onze burgers - kiezers wel te verstaan - in handen van de vrije markt. Alleen daar heerst niet de democratische controle van het stembiljet. Dat vind ik verraad van de burger.”

Tekenend voor hem zijn de bezuinigingen door het kabinet-Rutte. “Helemaal fout. Boekhoudersgedrag. Dat is het verleden redden. Geld moet rollen en als overheid heb je de macht te sturen hoe en waarheen. Dat is je taak, daarvoor draag je verantwoordelijkheid. Bezuinigingen, zoals voorgesteld schaden de burgers direct in hun portemonnee en indirect in hun vertrouwen in gekozen volksvertegenwoordigers. Dat moet je je als overheid aantrekken. Deze verschraling schaadt ook concurrentiepositie van ons land op innovatie en duurzaamheid. De Nederlandse regering verliest zo haar macht op het internationale speelveld.”
 

Jonge bankier

Tijdens de VN-conferentie Milieu en Ontwikkeling in 1992 in Rio de Janeiro ontdekt Tideman, een jonge bankier Emerging Markets bij ABN AMRO, de kracht van het begrip duurzaamheid. En die laat hem niet meer los, want bij duurzaamheid gaat het om een andere soort ontwikkelingseconomie, één die allesomvattend en gelijkwaardigheid nastreeft.
 
“Al langer had ik twijfels over de heersende opvattingen in de financiële sector, dat het bij rijkdom alleen om geld draait. Ik zag tijdens mijn reizen voor de bank te veel uitzichtloze armoede, terwijl wij in het Westen in overvloed leefden. Die ongelijkheid en hopeloosheid zijn in deze tijd van globalisering heel ongezond. We zien het nu om ons heen, al die sociale onrust door enorme werkeloosheid, milieuvervuiling.”

Vanaf dat moment veranderde Tideman’s drijfveer en was het voor hem niet langer nòg meer geld verdienen op weg naar de top. Vanuit dit nieuwe inzicht probeerde hij invulling te geven aan de duurzaamheidgedachte in zijn werk als bankier. Dat werd hem niet in dank afgenomen en hij kreeg te horen dat die ‘zweverigheid’ niet paste in het bedrijfsbelang. “Dat is niet natuurlijk niet waar, maar getuigt van kortetermijndenken binnen de bank.”

Duurzaam kapitalisme?

Wanneer je naar Tideman luistert, is er weinig zweverigheid in zijn betoog te bespeuren. Hoewel hij leiderschap niet ambieerde merkt hij, nu hij zich publiekelijk uitspreekt over de transitie naar een duurzame samenleving, dat die rol hem wel toevalt. Duurzaamheid is voor hem geen academische discussie vanonder een glazen kaasstolp. Voor of tegen duurzaamheid zijn is volstrekt zinloos. Mensen die tègen zijn moeten vandaag de dag wel een goed verhaal hebben! “Er bestaat geen ‘gewone’ economie naast een duurzame economie. Ik daag de ‘gewone’ economie uit haar positie te bepalen, want de economie van de toekomst is uit bittere noodzaak gebaseerd op duurzaamheid.”

In mijn zoektocht naar Wat is duurzame economie en hoe geef je die vorm? vertelt hij lachend: “blijkt dat het duurzaam kapitalisme nog niet is uitgevonden.” Hij beschrijft hoe frustrerend het is steeds tegen de grenzen van het heersende systeem aanlopen. Het gaat bij hem om de hernieuwing van het systeem, dat in de huidige vorm uitgewerkt is en niet langer past in deze tijd. “Die transitie kan niet zonder betrokkenen zoals de overheid, banken en zelfs bijvoorbeeld de Shell. Hun macht en expertise hebben we in deze transitie nodig. En voor de duidelijkheid, dat betekent niet dat ik de bezuinigingen van de overheid, noch het naar-binnen-gekeerde gedrag van de banken of wat Shell aanricht in Nigeria onderschrijf.”

Duurzaam leiderschap

Voor zijn promotieonderzoek aan Universiteit Nyenrode naar ‘Duurzaam leiderschap in de financiële sector’ discussieert hij met velen in de sector. Hoewel hij die wereld goed kent, er is opgeleid en de taal ervan spreekt, lijkt het alsof hij een andere planeet betreedt, bekent hij. “Dat gesloten systeem van die wereld is zo verslavend en verblindend. En die blindheid wordt alleen maar steviger door de crisis. Van buitenaf zie ik het bos met verschillende soorten bomen, terwijl de mensen die er werken hun hele hebben en houden aan één of twee bomen hebben vastgebonden.”

Dit verkrampte boekhoudersgedrag van goed op de winkel passen noemt Tideman typerend voor functionarissen binnen het heersende systeem van de banken, overheden en andere grote instellingen en bedrijven. “Niemand durft te bewegen. Zoals vele anderen zien ook deze functionarissen, dat het systeem water maakt en dat dat niet meer te stoppen is.”

Op de vraag: Wat maakt iemand een duurzaam leider? valt onmiddellijk de naam van Paul Polman, CEO van Unilever. “Bij hem gaat het over een innerlijke overtuiging, dat het anders moet. Dat het duurzaam moet, willen we in de breedste zin van het woord overleven. Zijn beleid getuigt van visie, moed en vertrouwen dat samen te kunnen doen.”

www.sandertideman.com

Désirée Crommelin
www.het-interview.nl 

Reacties: 8 | reageer

Ananta schreef op 12-03-2012:

Bankieren voor de mensheid, voor een duurzame en eerlijke samenleving, zonder dierenleed en wapentuig.

Voor samen delen en samendoen.

De Rijken mee laten betalen voor de armen en een schoon en fris milieu.

Een mooie Natuur daar moeten we in INVESTEREN...................................!>

De Staatsbank is van iedereen, behalve de criminelen!!!

| reageer |

bertje schreef op 08-03-2012:

Nederland isniet zo duurzaam ,als in duitland in duurzaam overheidbeleid.

Nederland zou eigenlijk eens een voortrekkersrol in europa moeten zijn{bv heel het land zodanig verduurzamen in groene projecten.een bank moet daarin eigenlijk geen voortrekkers rol in krijgen.

| reageer |

Mieke schreef op 08-03-2012:

Mooi pleidooi maar dit gaat niet gebeuren noch werken. Duurzaam denken en doen is niet iets wat van buiten en ook niet top down kan worden opgelegd. Vanuit het hart en gestimuleerd door een breed gedragen visie hoe duurzaamheid  in de dienstverlening past  is de weg. Volgens mij heeft "onze" bank dit heel goed in de smiezen

| reageer |

Lowietje schreef op 08-03-2012:

Kan ik me helemaal in vinden Henk.

 

| reageer |

Jochem Mos schreef op 07-03-2012:

Dit artikel is wel bijzonder Groenlinks ingestoken. Zelf ben ik meer van Groenrechts. De economie komt niet duurzaam op gang door ons weer dieper in de schulden te steken en met geld te smijten. De economie is een optelsom van al onze activiteiten. En deze activiteiten liggen stil, omdat mensen wachten totdat de economie weer aantrekt. We wachten dus op onszelf. In de VS duurt een recessie vaak kort, omdat bedrijven de recessie gebruiken om schoon schip te maken. Slecht presterend personeel wordt ontslagen, energie wordt bespaard, dure grondstoffen gerecycled. Vervolgens wordt een economie opnieuw in elkaar geweven en is zij sterker dan ooit.

Wij moeten schoon schip maken. Wanneer wij de economie weer in elkaar weven, kunnen we ditmaal een duurzame economie bouwen. Groen kapitalisme is mogelijk als we maatschappelijke kosten van vervuiling terug leggen bij de bedrijven die deze veroorzaken. Dan ontdekken bedrijven dat zij goedkoper zijn, wanneer zij deze maatschappelijke kosten voorkomen.

Als wij als consumenten tegelijkertijd alleen nog duurzame producten vragen, voelen 'grijze' bedrijven zich zowel in kosten als in omzet bedreigt. De volgende recessie vindt vervolgens weer 'creatieve destructie' plaats, dit soort bedrijven verdwijnt en tijdens de economische groei nemen duurzame bedrijven die plaats weer in. 

| reageer |

Lau schreef op 07-03-2012:

Ik las pas dat in Nederland de overheid meer dan 50% van het totale Nederlandse inkomen verbruikt. In Duitsland is dat aanzienlijk minder. Terwijl het daar economisch een stuk beter gaat. Is het dan niet zaak dat hier de overheid het wat zuiniger aan gaat doen? En waar gaat het in hemelsnaam over? We moeten nu met zijn allen een paar procenten inleveren, terwijl we in de afgelopen 20 jaar vele procenten erbij hebben gekregen.

| reageer |

Paul Hassing schreef op 05-03-2012:

Bepalend voor de (politieke) verhoudingen in het Nederland van nu is de geschatte economische groei zoals door het economisch Centraal Plan Bureau wordt berekend en het daarbij passende begrotingstekort. Op basis daarvan reageren de politieke partijen en het kabinet. Iedereen beseft dat slecht een deel van deze economische groei een duurzaam karakter heeft. Het grootste deel van de klassieke  economische groei is (waarschijnlijk) niet duurzaam. Er is nu een discussie gaande over de vraag of het duurzaamheidskarakter van onze klassieke economie toeneemt of afneemt. Dat weten we eigenlijk niet omdat er geen berekeningen zijn analoog aan de klassieke economische model om het duurzame gehalte van onze klassieke economie vast te stellen. Deze onbekendheid veroorzaakt veel debat over de koers van duurzaamheid in onze samenleving. Een debat dat niet gebaseedr is op metingen van het duurzaamheidsgehalte van onze klassieke economie.  Wat ligt er dan meer voor de hand om ook de duurzame groei van onze economie te berekenen en hoe deze jaarlijks verandert? En wat het regeringsbeleid daar jaarlijks aan verandert? Dan kunnen burgers en politieke partijen kiezen tussen een klassieke economische groei en een duurzame economische groei. Daarmee zou de samenleving echt gediend zijn en het debat al helemaal.

| reageer |

Henk Daalder Duurzame Brabanders schreef op 04-03-2012:

Ipv met een staatsbank andere commerciële duurzame banken te beconcurreren kan deze financieel specialist beter helpen om het burgers gemakkelijk te maken met initiatieven van onderop.

Een staatsbank van een rechts regime die duurzame ontwikkeling moet bevorderen, die dat rechtse regime zo veel mogelijk kapot maakt, lijkt me niet zo productief.

Bij een gewenste verandering, een duurzamer Nederland dat zo hard gaat dat het anderen inspireert, vergt eerst een eerlijke analyse  van waarom dat nog niet gebeurt. 

 

 

| reageer |

Thema: competitie Schrijftalent 2013

Biobier: ecologischer, lekkerder en minder hoofdpijn

Haal je elektriciteit uit levende planten

Wildgroei aan mensen, en aan zwartkijkers

BEEingGreen bijenpaleizen in stadsparken