Landroof houdt mensen arm en hongerig

In het afgelopen decennium is wereldwijd bijna zes keer de omvang van Duitsland (of 23 keer Nederland) aan land in ontwikkelingsgebieden opgekocht. Dat is genoeg land om 1 miljard mensen van voedsel te voorzien, zo stelt Oxfam Novib. Dit komt overeen met het aantal mensen dat nu te weinig voedsel heeft.

Het nieuwe Oxfam Novib-rapport, Our Land, Our Lives, waarschuwt dat van de totale buitenlandse investeringen in landbouwgrond tussen 2000 tot 2010, meer dan 60 procent plaatsvond in ontwikkelingslanden met een ernstig voedselprobleem. Twee derde van de betrokken investeerders is van plan om alles wat ze op dit land produceren te exporteren. Bijna 60 procent van het verhandelde land wordt gebruikt voor de productie van voedselgewassen die ook geschikt zijn voor biobrandstof en dus in de benzinetank verdwijnen.

Oxfam Novib roept de Wereldbank op nu in actie te komen en landinvesteringen tijdelijk te bevriezen. Hierdoor kan de Wereldbank een beter en rechtvaardiger beleid ontwikkelen om landroof tegen te gaan. Eigen onderzoek van de Wereldbank toont aan dat landen met de grootste landverkopen, ook de landen zijn die landrechten het slechtst beschermen.


Tom van der Lee, directeur campagnes Oxfam Novib: “De Wereldbank is de grootste ontwikkelingsorganisatie ter wereld en heeft een unieke positie. De bank is zelf een zeer grote investeerder in land en adviseert ontwikkelingslanden hierover en heeft veel invloed als normstellend instituut. De investeringen van de Wereldbank in landbouw zijn de afgelopen 10 jaar met 200 procent toegenomen.”


Met dit rapport voert Oxfam Novib de druk op om de wereldwijde race rond land, die vooral de armsten in ontwikkelingslanden treft, aan banden te leggen. Oxfam Novib maakt zich sterk voor meer investeringen in de landbouw en voor steun aan kleinschalige boeren. In de ongekende strijd om land wordt te weinig gedaan om landroof te voorkomen. Arme mensen verliezen hierdoor hun land, vaak met geweld, zonder overleg of compensatie en daarmee hun kans op een menswaardig bestaan.


Tom van der Lee: “Er is een keiharde strijd om land gaande in ontwikkelingslanden. Arme mensen krijgen hierdoor te maken met honger en geweld. De Wereldbank kan door een tijdelijke bevriezing strengere regels invoeren en een duidelijk signaal aan investeerders en regeringen afgeven. Investeringen in land dienen bij te dragen aan meer voedselzekerheid in ontwikkelingslanden en zouden niet moeten leiden tot nog meer armoede.’


Van 12 tot 14 oktober vindt in Tokyo de jaarvergadering van de Wereldbank plaats. De nieuwe Wereldbank-directeur Jim Kim kan door een tijdelijke bevriezing van investeringen ervoor zorgen dat de bank haar eigen zaken intern op orde brengt en aan investeerders duidelijk maakt dat landroof moet stoppen.


Download hier het nieuwe Oxfam Novib-rapport, Our Land, Our Lives

Wij mogen de aarde gebruiken, maar de aarde is niet van ons. De aarde biedt genoeg voor iedereen, voor mens en dier, maar dan moeten we wel eerlijk delen en ieder het zijne gunnen en zorg dragen voor een veilige en beschutte plek onder de zon en veilig eten en drinken voor iedereen. Om vervolgens ieder naar eigen mogelijkheden een steentje te kunnen laten bijdragen aan het welzijn van iedereen en zo met vereende kracht een paradijs op aarde verwerkelijken. Luchtfietserij?

De aarde wil een middel zijn, maar wij maken er het doel van en putten haar uit. Landroof in landen met veel mensen die in armoede leven vormt wel het toppunt van hebzucht. Het is een misvatting van ons, hebzuchtigen in de zgn. "hoog ontwikkelde landen" om te denken dat het op deze aarde gaat om het zoveel mogelijk verzamelen van materieel bezit.

Iedereen weet immers zeker dat we dat niet kunnen meenemen als we vroeg of laat komen te overlijden. En toch zijn we er als bezetenen mee bezig om onze eigen materie te doen groeien. E we weten dat dit altijd ten koste gaat van materie voor anderen.

Er is maar één conclusie mogelijk: we zijn met zijn allen goed de weg kwijt. De opeenstapeling van crises zijn er het grote signaal van. Maar zelfs dat willen we niet zien. We weten ook dat elke crisis een kans biedt. Maar grijpen we die kans?

Als materie niet het doel is wat is het doel dan wel?

Wie ervan uitgaat dat we na dit aardse leven verder door leven in welke vorm en waar dan ook, omdat we eigenlijk geestelijke wezens zijn, weet dat het in dit aardse leven gaat om bewustwording. Het is de mate waarin je daarin gevorderd bent, in bewustzijn en in groei in liefdevolheid, die je meeneemt na dit aardse leven.

In feite zijn wij, materialisten en hebzuchtigen, de echte armen van deze wereld. Wij hebben er nog niet veel van begrepen waartoe wij eigenlijk op deze aarde zijn.