Om de hele wereld te eten te kunnen geven tegen 2050 zal het niet volstaan om gewoon meer voedsel te produceren, zeggen experts. Te veel nadruk op grotere oogsten kan zelfs schadelijk zijn.
De VN-Voedselorganisatie FAO zei eerder deze maand dat de wereldwijde voedselproductie met 70 procent moet stijgen tegen 2050 om de 9 miljard mensen te voeden die dan de aarde zullen bevolken. Dat is mogelijk als de ontwikkelingslanden, waar de meeste van de 2,3 miljard extra mensen zullen wonen, hun landbouwinvesteringen met 83 miljard dollar per jaar optrekken.
“Natuurlijk moet we de productie opdrijven op plaatsen waar ze laag is”, zegt Marco Contiero, landbouwspecialist van Greenpeace. “Maar we produceren nu al zeer veel voedsel en toch lijdt 1 miljard mensen nog honger, terwijl 1,6 miljard mensen overgewicht heeft en 500 miljoen mensen zwaarlijvig zijn. Dit toont dat het probleem niet zo eenvoudig is.”
Grootschalige teelt
Sommige analisten vrezen dat de drang naar een hogere voedselproductie tot een toename van de industriële teelt van een beperkt aantal gewassen leidt. Deze methodes hebben voor de rijke landen gewerkt maar zijn mogelijk niet geschikt voor de arme plattelandsbevolking in de ontwikkelingslanden.
"Wanneer de prijzen te laag zijn, hebben de boeren geen geld”, zegt Roberto Ridolfi, van EuropeAid, de dienst voor samenwerking van de Europese Unie.
“Als de prijs zonder transport zelfs niet voldoende is voor de calorieën die ze verbranden bij het ploegen, dan is dat absurd. Maar wanneer de prijzen hoog zijn, worden arme mensen zeer kwetsbaar. Wat er ook gebeurt, het is slecht nieuws voor arme mensen.”
Kleine boeren motiveren
Door kleine boeren te helpen uit de armoede te geraken, zijn ze niet langer een deel van het probleem maar van de oplossing. “We zijn niet degenen die de wereld voeden, de boeren zijn dat”, zegt Benyamin Lakitan van het Indonesische ministerie voor Ontwikkeling. “We moeten de boeren motiveren om de productiviteit op te voeren.”
"Het probleem is dat de welvaart van boeren in de ontwikkelingslanden decennialang niet gestegen is. Financiële stimuli voor boeren vormen de sleutel tot de oplossing.”
Verliezen beperken
Volgens dr. Warwick Easdown van het World Vegetable Centre in Taiwan gaat te veel aandacht naar productie en te weinig naar het beperken van verliezen. “In het domein waar ik werk, groenten, zijn er zeer hoge verliezen bij bederfbare gewassen, meestal tot 50 procent, en zelfs in ontwikkelde landen kennen we na de oogst verliezen van 15 procent. Maar dat heeft tot nog toe weinig aandacht gekregen.
”
Easdown vreest ook dat te weinig aandacht naar de kwaliteit van de dagelijkse maaltijd zal gaan. “Je kan gewoon niet overleven op rijst alleen. We weten dat in veel landen tot 70 procent van alle energie uit één hoofdbestanddeel komt en dat leidt tot ongezonde voedingsgewoontes.”
Er kan ook wat druk van het voedselsysteem gehaald worden door de overconsumptie in de rijke landen tegen te gaan, zegt Easdown. "Nu hebben we meer mensen met overgewicht en zwaarlijvigheid dan er mensen honger lijden, en toch willen we meer voedsel produceren.”
Paul Virgo
Om de hele wereld te eten te kunnen geven tegen 2050 zal het niet volstaan om gewoon meer voedsel te produceren, zeggen experts. Te veel nadruk op grotere oogsten kan zelfs schadelijk zijn.
