Milieubeweging slaapt als Doornroosje
Soms zie ik Roefie Hueting en dan complimenteer ik hem met zijn oplossingsaanpak van het milieuprobleem en de duurzaamheid. Dan moet hij glimlachen en reageert, nu teleurgesteld: “Maar ze besteden er geen aandacht aan.” Ik kan met sympathie reageren: “Ik heb een oplossingsaanpak voor werkloosheid en armoede maar daar besteden ze ook geen aandacht aan. Sterker nog, ik heb een verklaring waarom ze niet reageren. In mijn analyse faalt het stelsel van Trias Politica, de checks and balances van de uitvoerende, wetgevende en juridische machten. Noodzakelijk is een uitbreiding met een vierde macht, een Economisch Hof, dat toeziet op de wetenschappelijke kwaliteit van de gebruikte informatie. Heb je geen zin om die analyse te bestuderen ? Samen staan we sterker.” Hueting kijkt dan droef: “Nee, daar heb ik geen tijd voor. Zoveel werktijd heb ik niet op een dag. Die moet ik aan het milieu-duurzame nationaal inkomen besteden.” Een respectabel antwoord want Hueting is op leeftijd, inmiddels 80 jaar, en het mDNI is te belangrijk om te laten versloffen. Belangstellenden moeten beslist eens naar zijn website http://www.sni-hueting.info kijken.
Dat respect kan ik niet opbrengen voor de 65-minners. Men doet van alles, tegen de klippen op, maar deze wereldbeweging kan nog geen deuk in een pakje boter maken. Men leeft in de illusie dat de Trias Politica de beste van alle mogelijke systemen is en gedraagt zich als ratten die tegen de wand van de val opspringen. Wanneer men even afstand zou nemen dan zou men de analyse zien dat die Trias Politica zijn aan te passen. Een bredere belangstelling dan alleen milieu zou ook helpen. Kijk eens naar de werkloosheid, zou ik zeggen. Denk je dat we wel een raket op de maan kunnen plaatsen maar niet de werkloosheid oplossen ? Word wakker, zou ik zeggen. De oplossing voor werkloosheid en armoede is een verzorgingsstaat, maar dan wel goed beheerd. De huidige zgn. ‘verzorgingsstaat’ zit vol met arrangementen die zijn verzonnen door politici, ambtenaren en belangenbehartigers die weinig boodschap hebben aan wetenschappelijke inzichten. Dit proces zal weinig verschillen van hoe het milieubeleid tot stand komt. Maar t.a.v. de werkloosheid kan ik dit econometrisch bewijzen, dat is het verschil. Een bewijs is tenslotte de reden waarom de stelling overtuigt. Kijk maar op deze site.
Zou de milieubeweging na ‘Kopenhagen’ wakker worden ? Ik denk het niet. Ik zie een nerveuze trilling van het oog maar nog geen oogopslag. In de Volkskrant van 9 januari berichtte Martijn van Calmthout over het boek van Schneider “Science as a contact sport” (SAACS) . Ik heb hiervan alleen de samenvatting gelezen maar begrijp wel in grote lijnen waar hij het over heeft. Het probleem van Schneider is dat hij moet functioneren in een Trias Politica zonder Economisch Hof. De randvoorwaarden zijn ongunstig en dat heeft zijn weerslag op het gedrag van wetenschappers en de interactie met de bestuurders. Terecht meent Schneider dat er decennia verspild zijn. Maar kan hij het bewijzen, dus met 100% duidelijkheid ? Ik vrees van niet. Je kunt beter kijken naar mijn bewijs dat wel die 100% duidelijkheid geeft t.a.v. de werkloosheid en armoede.
Doornroosje moet wakker gekust worden door een prins. Ik zal deze niet zijn want ik vind het een rottend lijk. Wie haar prachtig vindt wacht een nobele daad.
Thomas Colignatus
http://www.dataweb.nl/~cool
12 januari 2010
|
hans schreef op 18-01-2010: |
We zitten gevangen in de ratrace naar de laagste kost prijs. ondernemers moeten in een gfeglobalsierde vrije markteconomie teneinde hun werk, inkomen en positie in de markt te veroveren en te versterken met name concurreren op kost prijs.
En dit vooral omdat de consument kiest met zijn portemonnaie en als die minder geld uit hoeft te geven aan het ene product, het ene goed en de ene dienst, hij meer over houdt voor wat anders leuks of nuttigs.
Beiden moeten dus een zo laag mogelijke kostprijs hebeen, om te overleven.
Werk, inkomen, een lage kost prijs en en positie in de markt/maatschappij wordt hiermee op korte termijn belangrijker dan milieu en klimaat en zelfs de medmens (verg de noodgedwongen verhuizing van producenten naar lage kplonenlanden)
We moeten dus naar een lcienstie en offerte economie waarbij producentn n licnse tot sustainable operate krijgen, als ze voldoena an duurzaamheidfscriteria, welke dor democratischg ekozen brnacheorganen gehanteerd worden. procuenten moeten dan een offerte indien ivm het mogen procueren voor een bepaald marktsegment. Als het democratisch gekozen brancheoprgaan vind dat een producent ht ebste voldoet aan de duurzamheidscriteria krijgt de producent een license
to sustainable operate voor een bepaald marktsegment en wordt de prijs en de productie vastgelegd voor vijf jaar.
Er is dan geen concurrentie meer, al bewaakt het democratisch gekozen brancheorgaan wel de kwaliteit van de geleverde producten goederen en diensten Zo niet dan wordt de licensie ingetrokken.
De licensie en offerte economie is het enige redelijke alternatief voor het dodelijke kapitalisme waarbij concrrentie op kost prijs zxowel voor de consument
als voor de producent een ratrace naar delaagste kost prijs oplevert, met als gevolg dat medemens en milieu kostenpost geworden zijn in de conccurrentiestrijd om een marktsegment.
Zonder het stoppn van deze concurrentie op kostprijs lukt klimaat en miliuebescherming nooit omdat het dan concurrentienadeel op de markt oplevert, en dus verlies vanw erk, inkomen, en een positie in de markt/maatschappij.
Niemand zal dan voor milieu en klimaat keizen als dat betekent
dat door verhoging van zijn kost prijs wrk, inkomen en positie op de markt op korte temrijn gevaar lopen. behalve enkele diealisten maar dat is te weinig.
de milieubeweging heft gefaald omdat ze de fiancieel economnische orde niet hfeet meegenomen in haar analkyses van hetw aarom van de achteruitgang van ht milieu, en ook geen nieuw
alternatief heeft bedacht voor de dodlijke financieel economische orde die we nu hebeen en die ons gevangen houdt in de ratrace naar de laagste kostprijs. de licensie en offerte
economie haalt ons daar uit, als enige!
Wie dit pricnipe niet snapt kan niet helpen de milieucrisis te overwinnen!
Hans Ouwejan,
070-3235507,
hansouwejan@kliksafe.nl
|
zokanhetook.net schreef op 20-01-2010: |
Ik denk dat we eens wat minder op de wetenschap moeten afgaan en wat meer op ons gevoel en intuïtie.
Meer over economie:
