Enzymen tegen opwarming van de aarde

Enzymen – proteïnen die chemische reacties versnellen – worden bijvoorbeeld gebruikt om de efficiëntie van energiegebruik te verhogen. Zo zitten enzymen al jaren in wasmiddelen, met als gevolg dat vlekken op een lagere temperatuur kunnen oplossen waardoor het mogelijk wordt om op 30°C graden te wassen in plaats van 60°C. Dat bespaart wereldwijd veel energie. Andere voorbeelden van de toepassing van witte biotechnologie zijn de toevoeging van enzymen tijdens het bakken van brood, zodat het brood langer vers blijft of in de productie van sap om zo de oogst per fruitstuk te verhogen.

Het WNF voorspelde in september van vorig jaar dat witte biotechnologie de potentie heeft om in 2030 schadelijke uitstoten jaarlijks met 1 tot 1.25 miljard ton CO2 te verminderen.

De verwachting is dat witte biotechnologie vooral ‘zijn slag gaat slaan’ in de productie van biobrandstof. Als gevolg van stijgende fossiele brandstofprijzen en nieuw energiebeleid waardoor de keuze voor biobrandstof steeds aantrekkelijker wordt, is de markt voor biobrandstof een snel groeiende.

In de VS worden enzymen al toegepast in de productie van maïsethanol om suikers te scheiden van het zetmeel in de pit. Ook in Europa groeit de markt voor biobrandstof. De Renewable Fuels Directive formuleerde in 2009 als doel om een aandeel van 10% van groene brandstoffen in het vervoer te bereiken in 2020.

Lars Hansen, president van Novozymes Europe, zegt dat de interesse in biotechnologie snel groeit omdat de opwarming van de aarde een politieke prioriteit is geworden. Het Deense bedrijf, leider in enzymentechnologie, schat dat hun producten in 2008 28 miljoen ton aan CO2-uitstoten  hebben voorkomen, wat gelijk staat aan het verwijderen van 4 miljoen auto’s van de weg.

Toch is er veel discussie over het werkelijke milieuvoordeel van de eerste generatie biobrandstof die gemaakt is uit gewassen, omdat bij het omzetten van bossen of grasland naar velden geschikt voor kropproductie veel CO2 uitgestoten kan worden. Een meer geavanceerde biobrandstof die gemaakt is uit landbouwafval, is aantrekkelijker omdat productie op commerciële schaal mogelijk is.

Het omzetten van landbouwafval (zoals stro) in suiker kan zorgen voor een veel hogere oogst per vierkante kilometer land. ‘’Wij hebben de benodigde technologie klaar, nu moet er iemand een fabriek bouwen om het te gebruiken.’’ aldus Hansen.

In vergelijking met gas zorgt maïsethanol voor ca. 12-18% reductie in schadelijke uitstoten terwijl ethanol geproduceerd van landbouwafval voor een uitstootvermindering van 86-94% kan zorgen.

Het uiteindelijke doel van de aanhangers van witte biotechnologie is om een kringloopeconomie te creëren waarin afval wordt gebruikt om biobrandstof te produceren en het overige natuurlijke koolstof opnieuw gebruikt kan worden als natuurlijke energiedrager.

‘’Biobrandstoffen zijn een eerste stap naar een ‘biotoekomst’ waarin olieraffinaderijen worden vervangen door ‘bioraffinaderijen’’ zei Hansen. ‘’Het uiteindelijke doel is om dezelfde soort raffinaderijen te hebben maar gericht op biologische productie zodat uit landbouwproducten biobrandstoffen en zelfs plastic, veevoer, vezels en chemicaliën kan worden geproduceerd.’’