ChristenUnie fractievoorzitter in de Eerste Kamer Egbert Schuurman vindt dat er nieuwe indicatoren nodig zijn om het economisch resultaat te meten. Dat blijkt uit zijn bijdrage aan de Algemene Beschouwingen aldaar.Te veel aandacht voor alleen financiële aspecten verraadt gebrek aan inzicht in die aspecten die de financiën te boven gaan. Te veel is in de laatste jaren het financiële perspectief de ultieme en beslissende standaard geworden voor vele typen van politiek en management, vindt Schuurman.
Verder stelt hij dat het toekomstige maatschappijbeeld zal moeten bestaan uit de dienstbaarheid van technologie en economie aan de samenleving, aan het beschermen van planten en dieren, aan de biosfeer. De opgezweepte economische cultuur moet worden omgebogen in een meer stabiele ontwikkeling. Niet zozeer materiële welvaart, maar algemeen maatschappelijk welzijn voor alle wereldburgers moet ons voor ogen staan.Welvaart alléén blijkt vanwege haar verslavende karakter een bedreiging voor welzijn te zijn. Aandacht voor welzijn sluit materiële welvaart niet uit, maar in; materiële welvaart wordt begrensd door 'genoeg is genoeg'.
De indicatoren en instituten, zoals het brutonationaal product (bnp) en de Sociaal-Economische Raad (SER) horen bij uitstek bij het oude cultuurpatroon. Naast het bnp als indicator van onze huidige economische ontwikkeling zou als alternatief een welzijnsindicator hoognodig geïntroduceerd moeten worden. Met zo'n nieuwe indicator zou de sociaal/menselijke, ecologische en economische ontwikkeling geduid moeten worden. Maar omdat zo'n indicator moeilijk in hoeveelheden is uit te drukken, zou begonnen kunnen worden met een nationale duurzaamheidscode als indicator naast het bnp.
Tot slot vindt Schuurman dat de Troonrede, die tot vier keer toe spreekt over een economisch en sociaal krachtig Nederland, te veel lijkt in te zetten op het herstel van het oude. Daaraan ontbreekt de noodzakelijke vernieuwing te veel. De ChristenUnie heeft er behoefte aan dat het ideaal van een economisch en sociaal sterk Nederland op basis van een nieuw cultuurideaal wordt uitgewerkt in concrete nieuwe politieke richtlijnen met daarin aandacht voor verantwoordelijkheid, rentmeesterschap, gemeenschap en dus solidariteit.