Klimaatvertwijfeling
Het IPCC ligt weer eens onder vuur. Dat is vervelend, want zonder het IPCC is er geen klimaatverandering, zo lijkt het soms wel. Milieuminister Cramer is verontrust en kamerlid Diederik Samsom kraait dat de baas van het IPCC weg moet omdat er politieke motieven in het geding zouden zijn.
Maar als je wat preciezer kijkt naar wat het IPCC eigenlijk voor club is en hoe ze werkt, dan zie je een organisatie die tot doel heeft overheden te bewegen om klimaatverandering serieus te nemen en er iets aan te gaan doen. Dat is een politieke activiteit bij uitstek.
En als je kijkt naar de procedures waarmee de rapporten worden samengesteld, de aantallen mensen die er aan werken en de hoeveelheden informatie die verwerkt worden, dan kun je niet anders dan verontrust zijn, omdat je met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid weet dat er in dat proces fouten gemaakt zullen worden. Alleen weet je vooraf niet welke en hoeveel. Dat is nu eenmaal eigen aan complexe processen en de kans op fouten (en de omvang van hun gevolgen) wordt alleen maar groter naarmate processen complexer worden.
De godenstatus die het IPCC heeft gekregen, vooral na de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede, maakt de schok bij het bekend worden van fouten voorstelbaar. Maar daarmee is die verbijstering nog niet terecht, want fouten waren te verwachten.
Bovendien wordt het wetenschappelijke gehalte van de uitspraken van het IPCC overschat: het IPCC doet zelf geen onderzoek. Het verzamelt en analyseert wetenschappelijke publicaties die door wetenschappers onderling zijn beoordeeld ( peer reviewed ), maar daarnaast ook allerlei andere bronnen. Die krijgen een aparte status, maar worden wel op een of andere manier in de conclusies betrokken. Alleen is het niet altijd mogelijk om de (wetenschappelijke) juistheid van de in al die bronnen voorkomende informatie te toetsen.
Die kennis legt een serieuze verantwoordelijkheid op mensen die de uitspraken van het IPCC gebruiken om hun standpunten te onderbouwen, zoals politici en bestuurders. Het optreden van procesfouten stelt de juistheid van de principes nog niet ter discussie. De reacties van Cramer en Samsom suggereren dit echter wel.
Aan het afsmelten van gletsjers onder invloed van klimaatverandering wordt niet getwijfeld. Maakt het dan uit of een gletsjer over 30 of over 300 jaar gesmolten is? Nee dus. Onder normale omstandigheden behoren die dingen niet zo snel te smelten en 270 jaar maakt geen verschil op de schaal van de evolutie.
Wat uitmaakt is hoe politici en bewindspersonen omgaan met dit soort informatie. Hoe ze meetwitteren op de waan van de dag, zonder blijk te geven van inzicht in de werkelijke betekenis van de berichten of in het risico van verkeerd daar mee omgaan.
Dat risico bestaat vooral uit het voeden van sceptici en opportunisten, die elk spoor van klimaattwijfel, elk argument dat hun in handen valt zullen uitspelen in de strijd om de gunst van de kiezers. Om het volk zich zolang mogelijk zeker te laten wanen van voldoende frikadellen, bier en vertier. Na ons de zondvloed. En het liefst ook na de volgende verkiezingen.
Peter van Vliet
|
j.b. (hans) opschoor schreef op 01-02-2010: |
Van Vliet's hoofdconclusie inzake het belang van de "fouten" in de IPCC-rapportage is juist. Maar hij zet ten onrechte een vraagteken bij de wetenschappelijkheid van de uitspraken. De rapportage van het IPCC bestaat uit een aantal technische rapporten die wel degelijk door wetenschappers worden opgesteld en die daarbij op de vingers worden gekeken door weer andere wetenschappers ('review editors') om te zien of met het materiaal en met de commentaren op de interpretaties daarvan op een verantwoorde wijze wordt omgegaan. Ik was zelf een van die review editor en heb dat proces voor een deel van de rapportage tweemaal meegemaakt. Van andere dan wetenschappelijke bronnen is in de delen van de rapportage die ik kan overzien geen gebruik gemaakt. Dat bij dit alles fouten worden gemaakt, is misschien wel onvermijdbaar, maar daarom niet minder erg. Gezien het gewicht van de uitspraken van het IPCC is het zelfs diep te betreuren. En mijns inziens blijft het IPCC en de daarin functionerende wetenschappers daarvoor aanspreekbaar.
Na dit wetenschappelijke rapport, worden de conclusies eruit vertaald in een zogenaamde 'samenvatting voor beleidsmakers'. Daarbij spelen anderen dan wetenschappers een rol (namelijk: die beleidsmakers). Daar ligt de verantwoordelijkheid dus zowel bij de IPCC als organisatie als bij beleidsmakers. Maar voor fouten in de dikke technisch-wetenschappelijke rapportage zijn inhoudelijk wel degelijk de wetenschappers in het IPCC verantwoordelijk, en in formele zin: het IPCC zelf.
Het zal dus in de volgende ronde nog weer scherper en preciezer moeten.
|
Niels van der Stappen schreef op 01-02-2010: |
Kern is natuurlijk, dat kleine feiten niets afdoen aan de hoofdzaak. Natuurlijk dienen IPCC-rapportages integer te zijn en correcte formuleringen te bevatten. Maar, als er dan fouten in staan, en dat is gelukkig nog steeds menselijk, ook bij opzettelijke fouten, dan is dat nog geen reden voor het ongegrijpelijke paniekvoetbal van het PvdA-duo. Dat leidt immers alleen maar af en suggereert allerlei rampen die er niet zijn. Terwijl die ene hele grote ramp, die klimaatcatastrophe heet, helaas nog steeds maar al te waar is.
|
Michel Verschoor schreef op 03-02-2010: |
Van Vliet bagatelliseert de zaak met de samenvattende term 'procesfouten'. Bij het 'verkeerd inschatten' van het jaartal waarin de Himalayagletsjers zijn gesmolten, lijkt volgens nieuwsberichten sprake van doelbewuste opzet. Sommige organisaties hebben op deze 'feiten' (naar nu blijkt misleidende) fondsenwervende publiekscampagnes aan vast geplakt.
Om nog maar te zwijgen van het IPCC-gebruik van scriptiemateriaal van een onderzoeksstudent.
Klimaatverandering is een feit, maar de scepsis onder de bevolking groeit. Misschien niet op uw verjaardagsfeestje, maar vraag het maar eens aan de buschauffeur of de kantinejuffrouw. Met verkiezingen voor de deur is dat slecht nieuws voor noodzakelijk klimaatbeleid, want als VVD, CDA en PVV het voor het zeggen krijgen zou dat wel eens dramatisch kunnen uitpakken voor klimaatadaptatie. Daarom mogen we de impact van IPCC-fouten niet zo makkelijk systeem- en procestheoretisch wegwuiven. Het zijn ernstige fouten die het draagvlak voor klimaatbeleid en klimaatneutraal leven duurzaam ondermijnen.
|
Guido schreef op 03-02-2010: |
In de discussie over klimaatverandering zie ik nog steeds het begrip 'Global Dimming' nog steeds niet terug. Kijk gewoon eens op deze leads:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Global_dimming
http://www.youtube.com/watch?v=rkJUJ5-PL-0
Volgens mijn simpele verstand is dit nogal wat, een conclusie dat 10 tot 15% van het zonlicht de Aarde niet meer bereikt..!! Waarom wordt dit niet vaker belicht?
Past het niet in het plaatje van 'Global Warming'..? Daarover gesproken...
Welke instantie heeft deze term naar de achtergrond geschoven. Een paar jaar geleden kon je de krant niet opslaan, radio of TV niet aanzetten of je werd met de term 'Global Warming' om de oren geslagen. En plots...
Plotseling is het 'Climate Change' geworden..!! Ben ik nou zo gek, of de enige die het opvalt, of lopen we gewoon met z'n allen onze angsten achterna..? In de trant van 'wat het ook is, het is gevaarlijk'.
Het gaat m.i. meer dan ooit om de nuance..! Vooringenomen standpunten met hand en tand verdedigen is niet alleen meer niet van deze tijd, maar bezoedelt ook de focus op de realiteit zoals die zich ontwikkelt.
Ik raad jullie aan eens ruimer op het internet te kijken. ONS HELE ZONNESTELSEL is aan het veranderen. Er vinden veranderingen plaats op bijna ALLE PLANETEN..! Er is iets veel groters aan de hand..
Maar even voor de goede orde: Ik zeg dus NIET dat de mens geen negatieve rol speelt op Aarde; ik zeg dus NIET dat de mens GEEN invloed heeft op het klimaat.
Maar zoals zo vaak in het leven, gaat het om de nuance..!!
De hele discussie doet me een beetje denken aan de discussie over misbruik van sociale wetgeving in de jaren 1980. Van de PvdA mocht hier absoluut niet over gesproken worden..! Want de sociale wetgeving was het paradepaardje van deze partij, en terecht naar mijn mening.
Maar JUIST als het je paradepaardje is, dien je de discussie niet uit de weg te gaan; moet je in feite DE EERSTE zijn die misbruik aan de kaak wilt stellen, om je fantastische sociale systeem, dat het opneemt voor zwakkeren, te beschermen.
De voorvechters van de strijd tegen klimaatverandering, zouden JUIST ZÉLF heel kritisch moeten zijn op aangereikte cijfers. Met een open mind tegenstanders beluisteren en hun data bestuderen.
Wees zuinig met de focus die je hebt en krijgt van de wereld; misbruik van cijfers, fraude etc. zal deze focus vertroebelen en uiteindelijk leiden tot het de rug toekeren; en daar is niemand mee gebaat!!
Guido Jonkers
www.wanttoknow.nl
|
Guido schreef op 03-02-2010: |
Zojuist op het netvlies. Ik kan het niet beter verwoorden, als aanvulling op mijn reactie hierboven. Angst aanjagen en mensen uit hun kracht halen. Onderschat niet de impact van de negatieve bronnen!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Every time we're subjected to more dramatic predictions of global warming without being given solutions, a seed of helplessness is planted in our souls.
Buddhist teacher Thich Nhat Hanh urges his followers to avoid ingesting information that is toxic food for our consciousness.
In a world where access to global information is just a click away and most news is based on the latest crimes, disasters or scandals, weeding out fear-based information as well as resisting our own questionable attraction to destruction is a tedious and never-ending task.
|
harrie geenen schreef op 03-02-2010: |
De klimaatwetenschappers slagen er niet in de kernpunten voldoende simpel (popupair wetenschappelijk) aan te reiken. De burger moet er dan maar op vertrouwen of in geloven.
Maar los van het feit of de balans dan voor de burger doorslaat in de richting van wel of niet geloven, denk ik dat het helemaal niet zo relevant is.
De olie is binnenkort op, de mens is een energievreter en met toenemende welvaart (o.a. China, India etc.) groeit het aantal energiegrootverbruikers snel.
Dus voor het beleid maakt het weinig uit hoe nauwkeurig de klimaatwetenschappers raak schieten, we moeten toch volop werken aan energiebesparing, hernieuwbare energievormen ontwikkelen en implementeren, duurzamere materiaalgebruik en hergebruik, emissiebeperking etc.
Als je, mede om draagvlakredenen, de vlag waaronder alles hangt wat bijstelt, dan wordt de doelstelling niet centraal 20 of 30 % CO2 reductie, maar 20 of 30 % duurzame energie in pakweg 2030. De energiebehoefte is wel kei en keihard.
|
Jan-Willem schreef op 03-02-2010: |
Het artikel van Peter van Vliet lijkt me duidelijk en genuanceerd. Het jammere vind ik dat een enkele fout die gemaakt wordt door een gerenommeerd instituut als het IPCC in diverse -ook journalistieke- reacties meteen UITVERGROOT wordt en dat meteen een heel internationaal panel verdacht wordt gemaakt. Ik maak ook fouten, geregeld zelfs en ik doe het liever niet en dus, waar ik kan, herstel ik ze. Ik ben blij met de reactie van Hans Opschoor: scherp blijven, juist bij een onderwerp als kilmaatverandering, is noodzakelijk. Hij zit dicht bij het vuur. De hoofdzaak is m.i.: kijk naar wat wij zelf bijdragen aan opwarming van de aarde. Iedereen kan dat. Ik kan zonnepanelen op het dak leggen en dat doe ik dan ook. Maar iedereen kan bijv. de auto laten staan en in de trein stappen. Zinvoller dan al die aanleg van extra stroken op de snelwegen...Laat het maar flink druk worden, dan komt er actie voor uitbreiding van het spoorwegennet. Hoe eerder hoe beter. Iedereen kan groente en fruit uit de eigen streek, liefst biologisch geteeld, kopen. Ook daar geldt: hoe meer mensen dat doen, hoe sneller de telers kunne uitbreiden. Dat zijn wezenlijke bijdragen aan vermindering van indirect energiegebruik en van de belasting van de aarde. En niet te vergeten: praten met anderen en hen wakker maken voor een duurzame levensstijl. Kijk bijv. op www.allesduurzaam.nl en je vindt een keur aan producten die duurzaam zijn geproduceerd. Conclusie: geef vooral aandacht aan de stappen die ons verder brengen en geen aandacht aan wellesnietsdiscussies.
|
Paul Hassing schreef op 03-02-2010: |
Van Vliet stelt dat het op de schaal van de evolutie niet uitmaakt of gletsjers verdwijnen in 30 jaar of in 300. Dat is nogal een uitspraak! Omdat het een uitspraak is over mensen die vandaag en morgen leven en vandaag en morgen moeten kiezen wat te doen, prioriteiten stellen. Dan maakt het nogal uit over welke periode het gaat. Het zijn tenslotte mensen die de oplossing moeten aandragen. Om het nog iets precieser te stellen. Een probleem dat zich over 300 jaar voordoet, durf ik nog wel aan het nageslacht door te schuiven maar een probleem dat zich over 20 tot 50 jaar voordoet, niet. En ik denk dat dat voor meer mensen geldt. Daarom dat de vergissing in het rapport zo pijnlijk is.Dat bagitaliseren helpt niet. Blijft natuurlijk overeind dat het smelten van gletsjers een goede indicatie is dat er iets met het klimaat aan de hand is.
|
Klimaatguru schreef op 04-02-2010: |
Vertel dat maar aan mijn kennis en gelegenheidsklusser Alex. Hij komt uit Polen en zijn familie zat daar wekenlang bij min 30 in de kou te bibberen. Vanochtend begon hij over die gletschers in de Himalaya, en dat deze niet smelten maar juist groeien - richting Polen natuurlijk. Wat hebben we gelachen. En trouwens: helemaal niet waar dat de zeeën overbevist zijn, de biodiversiteit afneemt, de poolkappen smelten en ga zo maar door.
Dus hoe gaan we vanaf nu (zonder IPCC) uitleggen dat we evengoed door moeten met duurzaamheid?
Volg de logica uit de 'most terrifying movie' van Greg Craven. Must see!
De clip zegt dit: Als we niet weten of het klimaat verandert, kunnen we toch evengoed beter het zekere voor het onzekere nemen en blijven investeren in duurzaamheid.
Straks hebben we decentrale, schone energie, zijn we onafhankelijk van de steeds schaarser wordende olie, hebben we de lokale economie een nieuw impuls gegeven en hebben we onze auto's superzuinig gemaakt. Als dan blijkt dat het klimaat helemaal niet verandert, dan is dat mooi meegenomen.
En dan andersom:
We doen nu niets en later blijkt dat het klimaat toch opwarmt. Hallo, iemand (met kinderen) die dat risico wil nemen?
|
Guido schreef op 04-02-2010: |
Het belangrijkste natuurlijke 'instrument' dat er bestaat, in relatie tot de opwarming en warmtecirculatie is de zg. ConveyorBelt. De stroming van de oceanen, die warm water uit de Aziatische tropen aanvoert en deze onder Afrika door naar IJsland brengt.
Daar, en dat is de essentie van deze stroming, vind iets bijzonders plaats. Het relatief warme water, doet het ijskoude water van de Noordelijk IJszee DALEN en daardoor fungeert deze MEGAPOMP als de dynamo en het hart van de circulatie van de oceanen.
Zodra er KLEINE veranderingen komen in de temperatuur van het zeewater, gaat ook deze pomp' anders functioneren. Met tot gevolg dat enorme luchtmassa's minder koud worden of warm blijven. Resultaat: klimaatverandering..!
En het resultaat hiervan is weer dat het zeewater weer van temperatuur verandert, met het gevolg dat de pomp nog instabieler gaat functioneren.
Kortom, de IJslandse MEGAPOMP in de oceaan is van vitaal belang; het HART van onze wereld. Hier hoor je veel te weinig over.
Een documentaire over dit fenomeen van ca. 2 uur heb ik ooit ademloos gevolgd. We praten hier dus over 2/3 van het oceaanwater. Wat de Stille Oceaan en de wateren langs de WEST-amerikaanse kusten (Zuid- en Noord Amerika) vallen in principe buiten deze conveyor-activiteit.
Maar nogmaals: klimaatverandering is een instrument in de handen van een elitegroep, die er een uitmuntend WAPEN mee in handen heeft om ANGST aan te jagen en mensen uit hun KRACHT te halen. Angst als leidraad..??
|
Frank Hendriks schreef op 12-02-2010: |
Dat we er als mensen een rotzooitje van maken is voor mij al heel lang duidelijk. Loop eens door een willekeurige buitenwijk van een Italiaanse stad bijvoorbeeld en de ene open vuilniszak na de andere stinkt je tegemoet. En wij dat vuil in Nederland maar scheiden en nog eens scheiden. Als het aan de milieugoeroes ligt sta ik de hele dag van alles uit elkaar te halen. En moet ik regelmatig mijn auto laten staan en de knop van de verwarming lager stellen etc. Ik doe dat al jaren en heb niet het idee dat het iets helpt. Dat de invloed van die mens op zijn eigen omgeving eigenlijk gewoon minimaal is. Onze wereld hangt aan elkaar van veel grotere belangen dan die van de mens of een groep mensen. Een zuinige automobile had al veel langer gemaakt kunnen worden als de belangen van die auto-industrie en daarmee van de regeringen van de landen waar die industrie gevestigd is, gewoon ondergeschikt waren gemaakt in ons streven naar een betere leefomgeving. Dat even als voorbeeld.
Langzaamaan ontstaat een milieugoeroe-industrie met zijn eigen belangen: vooral maar blijven roepen en blijven aantonen dat zij gelijk hebben om zo hun bestaansrecht overeind te houden. Desnoods met leuterverhalen over het verdwijnen van Nederland in de Noordzee. Zogenaamd wetenschappelijk onderbouwd. Gegevens wat verdraaien om vooral dat eigen gelijk in stand te houden.
Ik heb er eerlijk gezegd helemaal genoeg van: ik doe mijn best, maar zie dat anderen alleen maar voor zichzelf of hun politieke gelijk bezig zijn. Ik zal gewoon blijven doen wat ik altijd al deed, maar ga nu lekker de warme houtkachel aansteken (het is koud en begin te geloven dat die aarde van ons zijn eigen herstelmechanismen aan het zoeken is) en met dat beetje rook van mij hebben jullie je gewoon niet mee te bemoeien.
Meer over beleid:
‘Om het hongerprobleem effectief op te lossen en het klimaat te redden, moeten we dringend ecologische landbouwtechnieken ontwikkelen.’ Zo klonk het pleidooi van de Speciale VN-Rapporteur voor het Recht op Voedsel Olivier De Schutter op een internationaal seminarie over agro-ecologie ein
Activisten zijn woedend over beschuldigingen dat de internationale campagne tegen genetisch veranderd voedsel deels verantwoordelijk is voor de honger in Afrika. "Voedseltekorten in regio's zoals Afrika zijn deels het gevolg van de campagne tegen genetisch gemodificeerd voedsel", zei D
Onlangs besloten de zelfbenoemde potentaten van de Europese Unie om de enorme oppositie tegen genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s) eenvoudig aan de kant te schuiven. Ook China wil een aantal GGO gewassen toestaan. Ze zouden eerst eens wat beter naar het experimentele lab voo
Het nieuws van afgelopen weekend: Moskou wordt onleefbaar vanwege de hitte en de bosbranden. Het koolmonoxide niveau is zes maal zo hoog als de norm. In Pakistan zijn naar schatting 14 miljoen mensen getroffen door overstromingen.
De eerste herfstmist was vroeg dit jaar. Het weer vormde een passend decor voor het schimmige spel dat in Den Haag over de hoofden van de kiezers heen gespeeld wordt. In de nevelen van de Nederlandse politiek lijkt de duurzaamheid langzaam op te lossen.
