Vrijhandel of protectionisme: de ene bescherming is de andere niet

Van: op 12 februari 2017 | 1 reactie | categorie: Inzicht

Jan Mertens - foto: Brecht Goris

Het kan gevaarlijk zijn om te gemakkelijk mee te gaan met gangbare begippenparen, zegt Jan Mertens. Als je moeite hebt met het beleid van de nieuwe Amerikaanse president, en je omschrijft zijn beleid als “protectionisme”, wil dat nog niet zeggen dat je automatisch ongenuanceerd voor “vrijhandel” moet zijn. We zouden manieren moeten vinden om het begrip bescherming te redden uit deze val.

Er zou een nieuwe president komen in de Verenigde Staten. In de dagen voor zijn eedaflegging probeerde ik me erge dingen voor te stellen over zijn eerste beleidsdaden. Al snel bleek dat de werkelijkheid erger was. Elke nieuwe dag brengt nieuwe vormen van verbijstering…

Een dierbare vriend leerde me ooit dat een belangrijk deel van de politiek de controle over de woorden is. Je claimt of gebruikt een bepaalde term of een bepaalde metafoor, en de anderen moeten zich dan mogelijk opnieuw positioneren tegenover dat woord. Dat spel viel me heel erg op de voorbije dagen. De neiging is daarbij steeds groot om te vervallen in gemakkelijke, meestal binaire schema’s.

Een van die schema’s is alles proberen te vangen in een tegenstelling tussen links en rechts. Dat voelt lekker veilig. Daarmee wil ik niet zeggen dat die tegenstelling niet relevant is, zeker niet. Ze is alleen te gemakkelijk, en helpt ons niet altijd, zeker niet als we geen moeite meer doen om nauwkeurig te blijven discussiëren.

Wat bedoel ik daarmee? De voorbije dagen zag ik in de kranten weer bijna hysterische opiniestukken verschijnen tegen “het” protectionisme. En je voelt zo de redenering komen: de president gaat in tegen de gangbare waarheid dat vrijhandel goed is, hij wil het andere en dat is protectionisme, dus is protectionisme fout, en dus moet je als je tegen het beleid van die president bent voor vrijhandel zijn.

Het schema links en rechts dat er dan over wordt gelegd maakt het nog ingewikkelder, en dus ook retorisch aanlokkelijker voor sommigen. Je zegt dat de president rechts is, en dus moet je – als je jezelf links noemt – voor vrijhandel zijn.

Hoe verwerpelijk hun visie ook is, politici als Wilders of Le Pen stellen dingen voor die je links zou kunnen noemen, en dat naast een hoop erg rechtse dingen.

En ineens blijk je je te bevinden op een verkeerde plek. Waar je enkele maanden geleden uit overtuiging tegen het voorstel voor een TTIP- of CETA-akkoord was, krijg je nu ineens te horen dat je daarmee het vreselijke beleid zou steunen van de nieuwe president.

Iets te simplistisch allemaal natuurlijk. Een van de kenmerken van de oprukkende populistische politiek is net dat die niet zomaar in een schema links-rechts past. Hoe verwerpelijk hun visie ook is, politici als Wilders of Le Pen stellen dingen voor die je links zou kunnen noemen, en dat naast een hoop erg rechtse dingen.

Maar je ziet tegelijk ook dat een deel van de progressieve politieke families wel erg ver is mee gegaan in een vrijemarktverhaal dat we neoliberaal zijn gaan noemen. Het kan zijn dat je daardoor de controle over je eigen begrippen verliest en dat je ideologisch in een drijfzand terechtkomt waardoor populisten een deel van het terrein kunnen overnemen.

 

Vrijhandel als gouden kalf van het Westen

Het lijkt me nuttiger dat progressieven proberen opnieuw ruimte te veroveren rond een aantal begrippen. Een centraal element van wat een democratie zou moeten zijn, is het georganiseerde meningsverschil over verschillende ideologische visies op wat een gewenste maatschappij of wat het goede leven zou moeten zijn. In die zin bestaat “de” waarheid niet in een democratie.

Het neoliberale denken heeft echter van een overtuiging een “waarheid” gemaakt, de overtuiging dat “de” vrije markt in alle gevallen goed is

Bij het zoeken naar een goede invulling van het algemeen belang moet de politiek zich natuurlijk wel baseren op wat de wetenschap doet. De klimaatwetenschap doet ons inzien hoe urgent de situatie is. Of je daarna maatregelen neemt die meer of minder rechtvaardig zijn, dat is het domein van de politiek.

Het neoliberale denken heeft echter van een overtuiging een “waarheid” gemaakt, de overtuiging dat “de” vrije markt in alle gevallen goed is, in geen enkel opzicht mag ‘belemmerd’ worden, en dat we alleen kunnen vooruitgaan als we voluit kiezen voor die veronderstelde waarheid. Die vorm van eenheidsdenken heeft het politieke debat gedeeltelijk gedelegitimeerd. En dat is waar we nu zijn terechtgekomen.

In de discussie over protectionisme ging onder meer Ferdi De Ville al uitgebreid in op een aantal elementen ervan. Terug terrein heroveren voor het politieke is in dit verband ook terug ervoor kiezen om bepaalde begrippen bewust te gebruiken en opnieuw een plaats te geven in een progressief verhaal.

Het begrip “bescherming” is er zo een. Je kunt terecht heel veel vragen stellen bij een beleid van eigen volk eerst en het afsluiten van grenzen. Maar tegelijk wil dat nog niet zeggen dat je niet meer mag praten over de zinvolheid van vormen van sociale en ecologische bijsturing van internationale handel.

Dat je in je land een degelijke sociale bescherming overeind wilt houden (en dat lijkt me overigens het tegenovergestelde van wat de Amerikaanse president verkiest), dat is geen belemmering, maar een positieve waarde. Dat je het alleen maar normaal vindt dat ecologische standaards worden gerespecteerd, dat is niet “hinderlijk”, maar zou vanzelfsprekend moeten zijn.

Het geloof – want dat is het in wezen – in de zegeningen van een door niets gehinderde internationale vrijhandel is gevaarlijk. Dat stuk van het debat moeten we kunnen heroveren, zonder dat je wordt weggezet als op dezelfde lijn als de Amerikaanse president. (Dat doet me overigens nu ineens denken aan het argument dat je nog steeds te horen krijgt als je zegt dat je vegetariër bent. Er is altijd wel iemand die zegt dat Hitler ook een vegetariër was, en dus… Als ik het argument goed begrijp, wil dat dus zeggen dat als Hitler een vleeseter was geweest alle vleeseters dus ook fascisten zouden zijn. Wat een onzin…)

Ik ben een grote voorstander van een echt vrije markt. Daarmee bedoel ik een markt die geen sociale of ecologische schuld genereert. Wat we nu een vrije markt noemen, is in veel opzichten een heel onvrije of “oneconomische” markt.

Het is wel degelijk mogelijk de hele wereldhandel “fair” te maken. Mensen als Olivier De Schutter hebben er zinvolle voorstellen voor uitgewerkt. Het bijsturen van de markt in de richting van meer duurzame ontwikkeling is geen verstoring maar integendeel een vorm van gezond maken wat uit balans was.

Als we onze economie stap voor stap binnen de planetaire grenzen brengen, creëren we echt een duurzaam perspectief op welvaart voor alle bewoners van de planeet, en dat als alternatief voor een systeem dat we vrij noemen maar in de feiten vooral ten goede komt van een minderheid.

Iedereen weet dat als we volwaardig de ecologische kost van bv. het transport via de lucht en de zee zouden inrekenen in het klimaatbeleid er een heel andere situatie zou ontstaan. We moeten in staat blijven een open debat te voeren over de economische zinvolheid van het absurd heen en weer transporteren van metalen dozen op steeds grotere schepen en via steeds grotere havens. Pleiten voor kleinere economische kringlopen waar mogelijk, voor sterkere ecologische en sociale spelregels, naast eerlijke kansen op eerlijke handel voor landen in het Zuiden is perfect compatibel en meer dan zinvol.

Progressieve politici mogen deze kans nu niet voorbij laten gaan. Niet in de val trappen van de gemakkelijke schema’s, maar integendeel opnieuw politieke ruimte opeisen. Dat doe je door de invulling van de begrippen niet over te laten aan anderen. Dat doe je ook door sterkere vormen van politieke globalisering naast de economische globalisering. Daar heb je meer in plaats van minder Europa voor nodig, maar dan wel een ander Europa.

Je kunt nadenken over manieren om het gevoel van tot een gemeenschap te behoren te versterken, zonder dat je moet vervallen in nationalisme. Je kunt manieren vinden om de economie opnieuw in te bedden, waardoor ze terug meer een middel wordt dan een doel. Je hoeft geen schrik te hebben om te spreken over de leegte die een cultuur van consumentisme achterlaat. En je mag geen schrik hebben om de angst te willen begrijpen van zoveel mensen die door een eenzijdige economische globalisering in de marge geduwd zijn.

Voor velen staat het woord bescherming blijkbaar alleen nog gelijk aan dingen als “verstoring van de markt” of “hangmatpolitiek”. Laten we dat woord heroveren, we hebben een wereld te winnen.

Jan Mertens

Beleidsmedewerker Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling van België
Deze column verscheen eerder op MO* 

 

Lees meer over:

Meer artikelen uit de categorie: Inzicht



 


Reacties: (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. AVE schreef:

    Goed verhaal. Ook duidelijk, dat de macht verschoven is naar politieke partijen die zich concentreren op geld binnen harken en mensen die niet kunnen harken gemakshalve labbekakken noemt. Helaas verander je dat soort overtuigingen niet in discussies, want dan komen er legers “wetenschappers” het evangelie van het financiele belang van het individu aanprijzen. Waarom heet dat geen populisme?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Let op: reacties met een niet bestaand e-mail adres als afzender worden niet geplaatst. Lees ook de huisregels.

*

code

Laatste nieuws

Tapijt maken met duurzame eiwitten spaart grondstoffen

Tapijt maken met duurzame eiwitten spaart grondstoffen

Steeds meer bedrijven zijn op zoek naar duurzame alternatieven voor fossiele grondstoffen. Ook EOC Belgium NV, dat compounds voor de tapijtindustrie produceert. Samen met Wageningen Food & Biobased Research onderzocht het bedrijf de eigenschappen van specifieke eiwitten, en hoe deze zo aangepast kunnen worden dat ze geschikt zijn voor toepassing in tapijtcoatings. Doel van het […]

| 23 februari 2017 | 0 Comments
Meer dan de helft supermarktvoedsel bevat toegevoegde suiker

Meer dan de helft supermarktvoedsel bevat toegevoegde suiker

Uit onderzoek van foodwatch blijkt dat aan meer dan de helft (56%) van alle voedselproducten in de supermarkt suiker wordt toegevoegd. Als je licht bewerkte en onbewerkte producten als vers fruit en groente en losse ingrediënten als kruiden, zout en olie buiten beschouwing laat en alleen het eten uit de fabriek (bewerkt en sterk bewerkt […]

| 21 februari 2017 | 0 Comments
Patenten op natuurlijke eigenschappen van planten en dieren bijna verleden tijd

Patenten op natuurlijke eigenschappen van planten en dieren bijna verleden tijd

De Europese lidstaten hebben besloten dat producten  van klassieke veredeling zoals planten, zaden en vruchten uitgezonderd dienen te worden van patentering. Hiermee scharen ze zich achter het recent ingenomen standpunt van de Europese Commissie. Dit besluit werd genomen in de Raad voor Concurrentievermogen. De Europese Commissie concludeerde in haar verklarende notitie van november 2016 dat […]

| 21 februari 2017 | 0 Comments
Studenten roepen Wageningen Universiteit op financieel duurzaam te worden

Studenten roepen Wageningen Universiteit op financieel duurzaam te worden

Studenten van de Wageningse actiegroep Fossil Free Wageningen hebben een petitie aan het college van bestuur van Wageningen University & Research (WUR) aangeboden. Met deze petitie, die door ruim duizend mensen is ondertekend, roept de groep de universiteit op om over te stappen naar een duurzame bank die niet investeert in fossiele brandstoffen. Onder de […]

| 18 februari 2017 | 0 Comments
Verkiezingsprogramma’s verschillen in effect op de leefomgeving

Verkiezingsprogramma’s verschillen in effect op de leefomgeving

Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) heeft in Nieuwspoort de analyse van de leefomgevingseffecten van verkiezingsprogramma’s voor de periode 2017-2021 gepresenteerd. De VVD, PvdA, SP, D66, ChristenUnie, GroenLinks en Vrijzinnige Partij hebben het PBL gevraagd hun maatregelenpakketten te analyseren. Partijen verschillen duidelijk in de mate waarin ze willen afwijken van het huidige beleid. In totaal […]

| 18 februari 2017 | 0 Comments
1,8 miljoen voor meer innovatieve plantaardige voedselproducten

1,8 miljoen voor meer innovatieve plantaardige voedselproducten

De New Food Challenge daagt (startende) bedrijven uit om aantrekkelijke nieuwe voedselproducten op basis van plantaardige eiwitten te ontwikkelen. Bedrijven die een innovatief idee hebben voor voedsel gemaakt van bijvoorbeeld peulvruchten, noten, paddenstoelen of zeewier kunnen een bedrag van maximaal 30.000 euro winnen om hun plannen verder uit te werken. De beste ideeën komen vervolgens […]

| 17 februari 2017 | 4 Comments

Inzicht

Wat Links bindt (deel 3)

Wat Links bindt (deel 3)

Er is veel wat linkse partijen met elkaar verbindt. Een gezamenlijke visie en programma dat de zorgen van veel Europeanen serieus neemt en de uitdagingen op het gebied van werk, milieu en vluchtelingen bij de wortel en in samenhang aanpakt, kan bij veel mensen het vertrouwen in de politiek herstellen. Dit biedt een noodzakelijk tegenwicht […]

| 26 februari 2017 | 0 Comments
Hoe kan (loopbaan) begeleiding bijdragen aan groei van de samenleving?

Hoe kan (loopbaan) begeleiding bijdragen aan groei van de samenleving?

De toegevoegde waarde van loopbaanbegeleiding, learning by doing, persoonlijke ontwikkeling en begeleidend leren is onvoldoende bekend bij professionals in de onderwijs- en arbeidsmarkt. Dat blijkt uit veel contacten die Marjolein Hins als verbinder voerde met specialisten op dit gebied. “Hoe vind ik uit wat de unieke talenten en expertises van mijn mensen of van mijzelf […]

| 24 februari 2017 | 0 Comments
Wordt het BBP nu minder belangrijk?

Wordt het BBP nu minder belangrijk?

Het afgelopen jaar heeft de Tweede Kamer zich intensief bezig gehouden met het begrip ‘brede welvaart’. Is het Bruto Binnenlands Product BBP een goede maatstaf voor welvaart, en zo niet, hoe meet je welvaart dan wel? Dit artikel biedt een overzicht over wat er bereikt is en wat er nog te wensen blijft. De afgelopen […]

| 23 februari 2017 | 0 Comments
Duurzaam gewassen telen met gratis warmte diep uit de bodem

Duurzaam gewassen telen met gratis warmte diep uit de bodem

Wanneer het gaat over het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen wordt al snel gedacht aan windmolens en zonnepanelen die elektriciteit opwekken. Toch wordt het overgrote deel van onze energie gebruikt om warmte mee te produceren, niet stroom. Voor de opwek van warmte wordt voornamelijk aardgas, dat schaars en duur wordt, gebruikt. Tuinbouwbedrijven weten daar […]

| 21 februari 2017 | 2 Comments

Deze website wordt mede mogelijke gemaakt door: