like duurzaamnieuws op facebook
volg duurzaamnieuws op twitter
zoeken op duurzaamnieuws

Is stadslandbouw financieel wel duurzaam?

Van: op 11 maart 2016

stadslandbouwStadsboeren zijn vaak sterk sociaal geëngageerd. Maar is dat voldoende om op de lange termijn te blijven bestaan? Een onderzoek in de VS laat een financieel zwakke sector zien.

Sinds kort kennen Amerikaanse steden een nieuwe vorm van landbouw. Lege gebouwen en daken zijn veranderd in boerderijen die verse producten en honing produceren. Zo komen stedelingen in aanraking met de voedselproductie, die oorspronkelijk alleen plaatsvond op het platteland. Maar helaas (en misschien ook niet verrassend), zou het slechts een hype kunnen zijn.

Tenminste, dat is wat een artikel in het Britse Food Journal suggereert. Carolyn Dimitri, de hoofdauteur en universitair hoofddocent voedselstudies aan de New York University, onderzocht de levensvatbaarheid van de Amerikaanse stedelijke landbouw. Tegelijkertijd keek ze wat stedelijke boeren drijft. Zij en haar collega’s concludeerden dat tweederde van de boeren een sociale missie had naast voedselproductie en winst. Ongeacht hun missie zegt tweederde van de stedelijke boeren dat ze van de opbrengst van de boerderij niet kunnen leven. Sommigen hebben zelfs een omzet van minder dan 10.000 USD per jaar.

Dimitri en haar collega’s stelden 370 boeren in of rond Amerikaanse steden vragen over:

  • wat en hoeveel ze produceren;
  • hoe ze hun producten in de markt zetten en verkopen;
  • de risico's en uitdagingen van de stedelijke landbouw;
  • de omvang en kenmerken van hun boerderij.

De respondenten kwamen van heel verschillende typen boerderijen: verticale boerderijen, hydrocultuur boerderijen, gewassen geplant op grote percelen, op kleine hoeken en daken, non-profit en commercieel, gelegen in het centrum van een stad, in de voorsteden, of zelfs rondom de steden.

De meeste bedrijven gaven aan minder dan 10.000 USD omzet per jaar te hebben.

De meeste stedelijke boeren zeiden dat ze niet alleen voedsel produceren om winst maken, maar ook om mede-inwoners te leren hoe voedselproductie werkt, zeker te weten dat er voedsel is en om een gemeenschap op te bouwen. Maar slechts een derde zei dat hun boerderij een non-profitorganisatie was.

Ongeveer hetzelfde aantal vertelde dat zij voldoende verdienden om van te leven. (Er was echter geen correlatie tussen de status van de winst en de marge.) Dit roept vragen op over de financiële levensvatbaarheid van een groot deel van deze bedrijven. Ze zijn tenslotte gevestigd op relatief dure grond met weinig inkomsten.

Deze bevindingen gelden niet per se in de gehele Verenigde Staten. Omdat er geen lijst van alle stadsboerderijen in de Verenigde Staten bestaat, verzamelde Dimitri onderzoeksadressen met behulp van landbouworganisaties en sociale media. Er kan hierdoor sprake zijn van vertekening in onderzoek.

Toch kan de overweldigende hoeveelheid stedelijke boeren met sociale motieven en extreem lage winsten niet genegeerd worden. Dimitri merkt wel op dat het non-profit-model goed kan zijn voor alle sociaal bewuste boeren. Zij kunnen subsidies en donaties vinden om hun tekorten te dekken, terwijl ze opschalen naar winstgevendheid.

Dimitri twijfelt of dit op de lange termijn gaat werken: "Misschien zijn mensen over een jaar of 10 moe van het harde werken zonder winst. Ik vraag me af of stadslandbouw slechts een voorbijgaande trend is die naar de achtergrond verdwijnt."

Wij vinden stadslandbouw van groot belang voor de duurzame transitie. Een onderzoek als dit zou voor Nederland (en omliggende landen) kunnen helpen om de sector financieel duurzamer te maken. Wie mee wil helpen daaraan kan hieronder een reactie achterlaten of mailen naar Peter van Vliet ( peter [at] duurzaamnieuws.nl)

Lees meer over: , ,

Meer artikelen uit de categorie: Inzicht



 


Reacties: (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Hein van den Hurk schreef:

    Ik sluit mij helemaal aan bij de reactie van Steven Koster hierboven. De omzet vanuit verkoop van producten is slechts een fractie van de gecreëerde waarde op het gebied van sociale cohesie, fysieke en psychische gezondheid en educatie. De kunst is om deze waarde ook naar organisatie te laten vloeien die het stadslandbouwproject uitvoert. Mocht het nog relevant zijn, dan werken wij met StadsTuinderij Piushaven in Tilburg ook graag mee aan onderzoek op dit gebied.

  2. Steven Koster schreef:

    Gemiste kans van de onderzoekers om de werkelijke waarde van stadslandbouw boven tafel te krijgen. Alhoewel ze zelf al concluderen dat het gros van de slb ondernemers een sociale inslag heeft wordt de meerwaarde daarvan voor de stad en haar bewoners niet meegenomen.

    Het is de uitwas van deze tijd om alles langs de financiële meetlat te leggen en volledig voorbij te gaan aan waarden als sociale cohesie, psychische en fysieke gezondheid, hittebestrijding, waterberging en al die andere mooie (bij)effecten die met stadslandbouw te bereiken zijn.

    Anderzijds toont het onderzoek ook aan dat er nagedacht moet worden over de beloning en meerwaarde van stadslandbouw teneinde er voor te zorgen dat ook die kant van deze beweging duurzaam wordt en de mooie initiatieven een stille (financiële) dood sterven.

    Aan een onderzoek werk ik als stadsboer graag mee alhoewel er al aardig wat literatuur bestaat op dit vlak.