Boeken overzicht

Wat kan de energietransitie leren van de aardgastransitie?

Nederland heeft de afgelopen eeuwen al meerdere energietransities doorlopen. Onder meer die van hout naar turf en steenkool en vervolgens naar aardgas – oftewel, de aardgastransitie. Welke lessen kunnen we leren uit de aardgastransitie? En hoe kunnen we die toepassen op de huidige energietransitie naar hernieuwbare energiebronnen zoals wind- en zonne-energie?

Het gaat beter met minder, betoogt Jason Hickel

Wanneer je het nieuws volgt, ben je waarschijnlijk bekend met termen als ”economische groei”, ”bbp – bruto binnenlands product” en ”productiviteitsgroei”.

Maar wat zeggen zaken als economische groei over de daadwerkelijke verbetering van onze welvaart? En wat houdt een toename in welvaart nou precies in? Gaat het er juist niet om dat een land op alle fronten beter wordt, en niet alleen in financiële termen?

De energietransitie bestaat niet

Historicus Jean-Baptiste Fressoz prikt in More and More and More: An All-Consuming History of Energy het comfortabele verhaal door dat we als mensheid steeds ‘overgaan’ naar nieuwe energiebronnen. Volgens hem is de geschiedenis van energie geen reeks nette transities, maar een verhaal van opeenstapeling. Nieuwe bronnen verdringen de oude niet, ze komen erbij. De aarde is dus niet getuige van opeenvolgende energietijdperken, maar van een steeds uitdijende honger naar meer.

Door de polycrisis, naar een duurzame wereld

Michael J. Albert gebruikt planetair toekomstdenken om uit de polycrisis te komen: een transdisciplinaire benadering die complexiteitswetenschap, systeemdynamica en kritische theorie verbindt. Daarmee kan hij decennia vooruitblikken, 10, 20, zelfs 30 jaar. Zijn analyse vertrekt vanuit de wisselwerking tussen klimaat, energie, voedsel en kapitalisme, en breidt die steeds verder uit met factoren als geopolitieke spanningen, nationalisme, extreemrechts populisme, terrorisme en technologische risico’s.