Ursula von der Leyen stelt zich kandidaat voor een tweede termijn als voorzitter van de EU-Commissie. Maar dat is een andere Ursula dan de dame uit de eerste termijn. Haar eerste kandidatuur was gebaseerd op de Europese Green Deal. Nu gaat het verhaal vooral over concurrentievermogen. Van klimaat- en milieuvriendelijk naar bedrijfsvriendelijk beleid. De goede Ursula wordt slecht en lelijk, zo stelt Alberto Vela in Meta, de nieuwsbrief van het European Environmental Bureau EEB.
De campagne voor herverkiezing werd afgetrapt met een besloten top met CEO’s van grote vervuilende bedrijven in Antwerpen, in huis bij chemiereus BASF, een belangrijke vervuiler. Is dat toeval, gezien de chemische industrie het meest profiteert van von der Leyen’s opgeschorte beloften tijdens deze EU-periode?
De verklaring voor een “European Industrial Deal” die er werd gepresenteerd is een wensenlijstje van grote vervuilers, chemische, nucleaire en fossiele brandstoflobbyisten die oproepen tot een “nieuwe geest van wetgeving”. Oftewel minder bescherming en meer subsidies voor dure en onbewezen technologie in de race naar de bodem met China en de VS in naam van het concurrentievermogen.
Kiezen tussen de economie en de planeet is een vals dilemma. Het recept voor succes van het Europese model ligt juist in geavanceerde regelgeving, koolstofbeprijzing, R&D… niet in de vrije markt. Von der Leyen heeft veel meer te winnen door haar eigen nalatenschap hoog te houden en de sociale en milieuvoordelen van de EU uit te breiden dan door dereguleringsrecepten te volgen die uit de VS zijn geïmporteerd.
Wetenschappers, het maatschappelijk middenveld en daarbuiten die zeggen dat we een voortzetting van de Europese Green Deal nodig hebben die past bij de realiteit waarmee we geconfronteerd worden. Daarom hebben we een nieuw Europees Pact voor de Toekomst nodig. Een pact dat voortbouwt op de Green Deal en zorgt voor een toekomst waarin mens en natuur samen gedijen.
Goed, slecht en lelijk
Goed: er zijn nieuwe regels voor de luchtkwaliteit. Slechte luchtkwaliteit is nog steeds verantwoordelijk voor meer dan 250.000 vroegtijdige sterfgevallen per jaar. Daniel Lissoni van de EEB schreef over het belang van het updaten van deze regels.
Slecht – de water-actie: In een zet die Europeanen, boeren en de natuur zal schaden, heeft de EU Commissie besloten om het initiatief voor waterbestendigheid “te pauzeren”. Overstromingen en droogtes verdrinken of verschroeien nu al delen van Europa, wat immense kosten met zich meebrengt voor gemeenschappen, onze voedselvoorziening en de natuur. Deze belofte nu schrappen kan alleen bedoeld zijn voor kortzichtig politiek gewin in de aanloop naar de verkiezingen.
Lelijk – energiebelasting: Schone elektriciteit wordt in de EU gemiddeld 10 keer meer belast dan vuile steenkool. De huidige energiebelastingrichtlijn, vol belastingvrijstellingen voor fossiele brandstoffen, vormt een ernstige belemmering voor Europa’s inspanningen om koolstofarm te worden. In een last-minute poging probeert het Belgische voorzitterschap van de Raad van de EU de blokkade tussen de EU-staten te doorbreken en een akkoord te bereiken voordat deze termijn ten einde loopt.
Nog lelijker: begrotingsregels: Na vier cruciale jaren van debat hebben onderhandelaars van zowel de EU-Raad als het EU-Parlement eindelijk op het laatste moment een akkoord bereikt over het EU-kader voor economisch bestuur. Hoewel het dringend noodzakelijk was om de huidige verouderde regels te hervormen, geven de voorgestelde wijzigingen voorrang aan schuldvermindering boven sociale en milieubehoeften, wat een rechtvaardige en groene overgang in een periode van meerdere crises in de weg kan staan.
Europa onder Ursula 2.0 wordt een heel ander verhaal. Een verhaal waar je niet vrolijk, en zeker niet groener van wordt. Het lijkt of rechts al heeft gewonnen voordat de Europese verkiezingen zijn begonnen.
Blijf op de hoogte met de nieuwsbrief. Meld je hier aan.
( Je kunt ons ook steunen door lid te worden of te doneren )
