like duurzaamnieuws op facebook
volg duurzaamnieuws op twitter
zoeken op duurzaamnieuws

Als ik Koning was, dan regeerde ik met groene vuist

Van: op 2 juli 2019

koning groene vuist

Heeft u dat ook wel eens? Of ben ik alleen zo’n machtswellusteling met dictatoriale neigingen? Feit is, dat zo’n koning die alleen maar linten doorknipt en parmantig stappend de soldaten begroet, mij helemaal niets zou lijken. Maar zo’n koning die zelf wetten uitvaardigt en bevelen geeft, allerlei kwaad verbiedt en de soldaten opdracht geeft dit alles streng te handhaven, dat lijkt me wel wat. 

Ik wil het even niet hebben over de koninklijke privileges die mij zouden toekomen zoals de rijtuigen, kastelen, diners en lakeien. Nee, nee alles moet in het landsbelang voor volk en vaderland zijn. In tijd van nood zou ik krachtdadig willen optreden en mijn volk redden, maar ik zou boven alles een hele groene koning willen zijn, waarvan de mensen nog generaties later zullen roepen, Leve de koning, hoera, hoera. 

Verleiden

Op deze vreemde gedachte kwam ik niet vanwege het warme weer maar naar aanleiding van het klimaatakkoord, of beter gezegd de uitspraak van Wiebes over het verleiden van het volk om met de 600 plannetjes mee te doen. Na een paar jaar overleggen met allerlei belangengroepjes en tegenstrevers is er een akkoord waarvoor het volk verleid moet worden wegens voldoende draagvlak. Het kan zijn dat dit het summum van democratie is, maar als daar dan ook nog bij gezegd wordt dat we geen paniek hoeven te hebben omdat we alle tijd hebben,  schiet het bij mij even in het verkeerde keelgat.

Ik ben niet de enige. Volgens Klaas van Egmond is dit Klimaatakkoord niet anders dan een rookgordijn om de industrie uit de wind te houden en volgens Jan Rotmans vat het de koe (de grote transitie) niet bij de horens, terwijl het voor Joris Thijssen lang niet ver genoeg gaat. Kennelijk is de regering nog steeds niet doordrongen van de urgentie van stevig klimaatbeleid en zijn de partijen banger voor verlies van kiezers aan Wilders en Baudet dan voor een noodlottige opwarming. 

Aan het lijntje

De kans dat het kiezersvolk achter die twee malloten tot klimaatbeleid verleid zou kunnen worden, acht ik minimaal. Omdat de partij van Rutte en Dijkhoff in wezen aan het lijntje loopt van de grote industrie zal hun achterban ook niet voor een steviger klimaatbeleid zijn te porren.  Zij zullen hun voorman volgen en zeggen: “We moeten wel kunnen blijven BBQen!” en de industrie zal dreigen het land te verlaten als ze voor een eerlijk deel van de kosten moeten opdraaien. Bij het CDA ligt het al niet veel beter, want de achterban van deze boerenpartij in een christelijk jasje gelooft helemaal niet dat de mens niet de kroon van de schepping maar het meest destructieve schepsel onder hemel en aarde is. 

Het probleem met dit verleiden is gewoon dat we het of te goed hebben, of niet geïnteresseerd zijn of verkeerd zijn geïnformeerd. Mensen die baden in weelde van luxe hyperconsumptie zijn nergens mee te verleiden, en zij die nog geen riante woning met zwembad, pony in de wei en BMW in de garage hebben, zullen eerst willen nastreven om dat wel te kunnen hebben. Ook de grote massa volstrekt onverschilligen, die te druk zijn met feestvieren, terrasjes pakkend met biertjes en chardonneetjes, en ook de joelende massa in de voetbalstadions en de deinende menigte jongeren bij de popfestivals die nergens geen weet van hebben, zij allen zijn zelfs nog niet voor één van de 600 punten enthousiast te krijgen. En dan hebben we nog het legioen zeurpieten zoals daar zijn bezwaarmakers, actievoerders tegen windmolens, zonneparken en elektrische auto’s en dergelijke. Nee, Wiebes kan dat verleiden rustig uit het hoofd zetten. Maar hij is dan ook geen Koning en zit nu eenmaal gevangen in dit absurde stelsel van politieke partijen en klimaattafels.

Noodtoestand

Een echte Koning zou gewoon per decreet de noodtoestand uitroepen en krachtige maatregelen treffen. Wetten met verplichtingen en verboden uitvaardigen en die streng handhaven door inzet van het leger en bezwaren alleen honoreren als men bereid is op water en brood te gaan leven. Dat wil in deze tijd zeggen: Geen auto, geen TV en geen computer, maar ook geen wasmachine, geen airco en geen gas CV ketel, geen vlees en geen vis en zeker geen verre vliegreizen. Immers wie niet bereid is de consequenties van dit luxe leven te aanvaarden, moet niet mauwen. Als dat de voorwaarde is van bezwaar, verwacht ik weinig tegenstanders en dan kan er ook nog wel een schepje bovenop. 

Om te beginnen zouden alle benzinemotoren die onnodig veel lawaai maken en vervuilen zoals ploffende motorfietsen, brommers en scooters, bladblazers, grasmaaiers, bosmaaiers, motorboten uit het land kunnen worden verbannen. 

Bij een serieus klimaatbeleid wordt groene stroom uiteraard geheel belastingvrij en elke ton CO2- emissie ongeacht hoe en door wie, zal met minstens €150 per ton moeten worden belast. Niet als straf maar omdat dat nu eenmaal de kosten zijn voor de schade die de broeikasgassen veroorzaken. Kolencentrales en gasgestookte centrales zullen dan vanzelf sluiten en alle subsidies voor groene stroom kunnen komen te vervallen. De belastingdienst zal tijd en personeel over houden.

Ultimatum voor grootvervuilers

In plaats van een geringe CO2- heffing, waarvoor via achterdeuren weer vrijstelling kan worden verkregen, zouden de grootverbruikers zoals staal-, cement- en kunstmestfabrieken gewoon een ultimatum opgelegd moeten krijgen. Zij kunnen geld krijgen om nieuwe processen op basis van groene waterstof te ontwikkelen, maar alleen achteraf als hun CO2 uitstoot en vervuiling in korte tijd is gestopt. Zo niet, toedeledoki.

Het zou gewoon verplicht moeten worden om alle parkeerplaatsen te overkappen met PV panelen. Alle gebouwen die er voor geschikt zijn, zouden door het ministerie van infrastructuur vol gelegd moeten worden met PV panelen en, files of niet,  er zou geen enkele weg meer aangelegd, verbreed of hersteld worden voordat die sufferds van netbeheerders wakker zijn geworden en in het hele land voldoende zwaardere kabels en transformatoren hebben aangelegd om alle wind- en zonneparken te kunnen aansluiten.

Eén en ander zal geld kosten, maar dat zal wegvallen tegen de enorme besparingen. Dat zal blijken als het Planbureau dit eens goed doorrekent waarbij alle indirecte kosten van klimaatschade en gezondheidsschade serieus worden meegenomen. Ook moeten dan de vele wegvallende subsidies en belastingvrijstellingen voor de vervuilers worden meegewogen. 

Maar helaas

Helaas hebben we niet alleen geen koning met enige macht of visie, maar ook geen daadkrachtige regering die snapt wat er op het spel staat. Wegens het ontbreken van draagvlak kan ze niet veel meer dan verleiden met kleine dingetjes die geen pijn doen.

Han Blok

Lees meer over:

Meer artikelen uit de categorie: Inzicht