De recente serie hittegolven heeft eens te meer aangetoond dat klimaatverandering geen verre dreiging meer is, maar een dagelijkse realiteit. Zomers waren een spel van groei en bloei, vreugde, feest, ontspanning en geborgenheid voor planten, dieren, bomen en mensen. Alles leefde op in groei en reproductie. Nu wordt het steeds meer een hel voor alles wat leeft.

Waarom lijkt hitte bij de één niets te doen en bij de ander wel? Onderzoekers wijzen naar verschillen in ons DNA, onder meer rond het TRPV1-gen en Heat Shock Proteins.

De gemiddelde oceaantemperatuur buiten de poolgebieden bereikte in juni een record van 20,98 °C, een signaal dat wetenschappers “onbekend gebied” noemen. Met een naderende El Niño groeit de kans op extra records, extremer weer en druk op zee-ecosystemen.

In het Midden-Oosten en Noord-Afrika lopen zomertemperaturen nu al geregeld boven 50 °C. Modellen wijzen op 3 tot 4 °C extra opwarming richting de jaren 2070, met gevolgen voor water, voedsel en de houdbaarheid van het dagelijks leven.

De opwarming speelt zich steeds meer in de kijker, neemt de vestingwal van ontkennen en wegkijken toenemend onder vuur, en zoemt de verdedigers de kop gek. En dus zien we steeds meer wapens opgepakt worden om de opwellende gekte rond het onmogelijke waar-zijn van de opwarming af te dichten.

Hittegolven zijn niet langer alleen een ongemak van de zomer of een aanslag op de gezondheid van zwakkeren, ze worden ook een serieus risico voor de economie. Onderzoek van verzekeraar Allianz laat zien dat het aantal hittestress-gebeurtenissen sinds de jaren 80 verzevenvoudigd is, terwijl het gemiddelde dodental per gebeurtenis met een factor vijf is gestegen.

Nu het WK voetbal 2026 van start gaat, presenteert FIFA zichzelf graag als een organisatie die duurzaamheid hoog in het vaandel heeft. Maar de realiteit achter het toernooi vertelt een heel ander verhaal. We Don't have Time deed er een boekje over open.

Klimaatraden uit negen Europese landen, waaronder Nederland, Denemarken, Finland en Duitsland, slaan alarm: het Europese systeem waarmee bedrijven betalen voor hun CO₂-uitstoot (het ETS) moet niet worden afgezwakt of stilgelegd. Dat systeem werkt namelijk goed. De uitstoot van Europese fabrieken en energiecentrales is er al bijna door gehalveerd. Daarom doen ze een dringende oproep aan de Europese politiek.

Door de klimaatverandering, en met name bosbranden en overstromingen zijn er steeds meer gebieden in Europa waar het zo goed als onmogelijk wordt om een verzekering af te sluiten. Het toont aan hoe verzekeringen – het mechanisme waarmee moderne samenlevingen uiteenlopende risico's afdekken – structureel tekortschieten in het nieuwe klimaattijdperk

Volgens een nieuw, internationaal wetenschappelijk rapport is het gewoon een kwestie van politieke wil om een leefbare wereld voor iedereen te bereiken. Te mooi om waar te zijn? We houden het plan tegen het licht.

Rijke landen schieten schromelijk tekort in de financiering van klimaatadaptatie voor ontwikkelingslanden, maar liefst voor 90 procent.

Als de signalen kloppen, staat ons een flinke portie El Niño te wachten. En dat is geen noodweer voor één weekje, het is een klimaatfenomeen dat maandenlang het weer over de hele planeet kan ontregelen.

De Verenigde Naties hebben met 141 tegen 8 stemmen een resolutie aangenomen die een uitspraak van het Internationaal Gerechtshof ondersteunt. Die uitspraak stelt dat landen een juridische verplichting hebben om de klimaatcrisis aan te pakken. De VS, 's werelds grootste historische uitstoter van broeikasgassen spande samen met een klein groepje, waaronder bekende schurkenstaten, dat tégen stemde. China was een van de voorstemmers. Dat mag ook wel worden benadrukt. 

Het afvangen van CO₂ krijgt wereldwijd steeds meer aandacht, maar een minder bekende ontwikkeling is het hergebruik van die CO₂ als grondstof.

Nederland worstelt zichtbaar met klimaatbeleid. Veel mensen vinden dat er te veel van hen wordt gevraagd, terwijl het vertrouwen in de overheid om het probleem aan te pakken laag is.