Kleine boer heeft te weinig invloed op duurzaam voedselsysteem

In New York vindt op donderdag 23 september de Food Systems Summit van de Verenigde Naties plaats: dé wereld voedseltop. Op de top zal het gaan over het veranderen van voedselsystemen om ervoor te zorgen dat iedereen wereldwijd toegang heeft tot goed en voldoende voedsel.

Bram Peters, expert voedselzekerheid bij Cordaid: “Het veranderen van voedselsystemen is hard nodig, want niet alleen neemt honger wereldwijd weer toe, ook de impact van de voedselsector op het klimaat is enorm. Dat er iets op grote schaal moet veranderen, is duidelijk”.

Voedselsystemen

De benadering vanuit voedselsystemen houdt in dat de voedselsector niet op zichzelf staand is, maar is ingebed in maatschappij en beleid. Zo werken er miljoenen mensen wereldwijd in de voedselsector. Dit heeft grote impact op de werkomstandigheden. Daarnaast is de voedselproductie de laatste jaren flink toegenomen ten koste van het klimaat, zo bleek uit het recente IPCC-rapport. Voedselzekerheid, wat betekent dat mensen toegang hebben tot goed en genoeg voedsel, kan dus alleen verbeterd worden door het hele voedselsysteem aan te pakken.

Bram Peters: “Neem bijvoorbeeld de reis die een een pak rijst aflegt voordat het in de supermarkt belandt. Het wordt geproduceerd, vervolgens getransporteerd, verwerkt en verpakt. Een hele waardeketen gaat niet alleen over voedsel, maar heeft ook impact op klimaatverandering, mensenrechten en handelsrelaties tussen landen en bedrijven. Alleen door voedselsystemen in zijn geheel aan te pakken, kan er vooruitgang worden geboekt op alle duurzame ontwikkelingsdoelen.”

Kritiek

Vanuit een beweging van kleine inheemse en boerenorganisaties is er ook kritiek op de top. De kritiek houdt in dat de top bestaande machtsverhoudingen in stand houdt. Bram Peters: “Een multinational heeft de middelen om een jaar lang met een groot team de top voor te bereiden. Een kleine boer uit Bangladesh heeft deze middelen niet. De VN zegt inclusief te zijn, tegelijkertijd wordt er weinig gedaan aan deze bestaande machtsstructuren. En juist de grote stakeholders zijn vaak debet aan milieuvervuiling of onteigening van gronden”.