Oliestaten willen belangrijk nieuw klimaatrapport AR7 uitstellen

13 oktober 2026|doorDN Nieuwsredactie|inklimaatverandering

Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google

Een groep landen onder leiding van Saudi-Arabië en Rusland wil het nieuwe IPCC-rapport een jaar later laten verschijnen. Dat schrijft The Guardian. Het rapport moest in 2028 klaar zijn, op tijd voor de klimaattop COP33. Kwetsbare landen en de EU verzetten zich fel tegen dat uitstel.

IPCC klimaatrapport AR7 kan te laat komen

Groenland is een van de gebieden die gevoelig zijn voor klimaatverandering. Foto: iStock – Mikael Svensson

Wetenschappers onder druk in Addis Abeba

The Guardian schrijft dat het IPCC deze week bijeenkomt in Addis Abeba, de hoofdstad van Ethiopië. Het IPCC is het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Daarin werken de belangrijkste klimaatwetenschappers ter wereld samen. Op tafel ligt het zevende evaluatierapport, AR7. Dat is een groot overzicht van alles wat we weten over de klimaatcrisis.

AR7 stond gepland voor 2028. Dan kan het meetellen bij COP33, de klimaattop aan het eind van dat jaar. Op die top beoordelen landen of hun uitstoot daalt zoals afgesproken in het Akkoord van Parijs. Het doel van dat akkoord is de opwarming te beperken tot 1,5 graden boven het pre-industriële niveau.

Volgens The Guardian wil een groep landen het rapport uitstellen tot 2029. Saudi-Arabië en Rusland leiden die groep. Ook India en China doen mee. Hun argument: ontwikkelingslanden moeten meer kunnen bijdragen aan de wetenschap. Klimaatonderzoek wordt al dertig jaar gedomineerd door onder meer de EU, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. In dat laatste land is het klimaatonderzoek onder president Donald Trump wel flink ingeperkt.

Kwetsbare landen willen juist haast

Veel arme en kwetsbare landen zijn fel tegen uitstel. Juist zij leveren vaak de kleinste wetenschappelijke bijdrage. Afgelopen vrijdag riepen ministers uit 34 landen van de High Ambition Coalition op om AR7 sneller te publiceren. Die coalitie bestaat uit enkele van de armste landen en landen die het zwaarst getroffen worden door klimaatverandering. Ook de EU en de groep van minst ontwikkelde landen sloten zich aan.

Jess Gasper is minister voor de Marshalleilanden. Zij zei: “We kunnen niet toestaan dat politieke belangen bepalen welke wetenschap de wereld bereid is te horen.”

Jiwoh Emmanuel Abdulai, minister van Milieu van Sierra Leone, voegde daaraan toe: “Het Akkoord van Parijs kan zijn belofte alleen waarmaken als de best beschikbare wetenschap de klimaatonderhandelingen blijft sturen.”

Waarom de timing ertoe doet

Op COP33 vindt de tweede mondiale balans plaats, de zogeheten global stocktake. Die controle komt elke vijf jaar. Landen kijken dan of ze hun inspanningen moeten opschroeven. Dat mechanisme is het hart van het Akkoord van Parijs. Het dwingt landen stap voor stap tot meer actie.

De opwarming ligt volgens The Guardian al boven de grens van 1,5 graden. Het IPCC heeft eerder wel gesuggereerd dat er nog een weg terug is. Halen landen hun huidige klimaatdoelen, dan komt de opwarming volgens de krant boven 1,8 graden uit. Maar dat is een grote als. De meeste landen hebben geen uitgewerkt plan om die doelen te halen. Het VN-milieuprogramma UNEP is nog somberder. Volgens het Emissions Gap Report 2025 leidt volledige uitvoering van de huidige klimaatplannen tot 2,3 à 2,5 graden opwarming deze eeuw.

Het vorige IPCC-rapport verscheen in 2021 en 2022 in drie delen. Het waarschuwde dat de gevolgen snel catastrofaal en soms onomkeerbaar worden als de uitstoot niet snel daalt. AR7 klinkt naar verwachting nog dringender. De uitstoot van broeikasgassen is sindsdien verder gestegen. Hittegolven, overstromingen en droogte worden steeds zichtbaarder. Dit jaar sneuvelden temperatuurrecords. Grote delen van Europa en de VS kampten met droogte. En een opkomende El Niño, versterkt door de klimaatcrisis, dreigt extreem weer en hogere voedselprijzen te brengen.

Een slepend conflict

De ruzie is niet nieuw. Volgens Carbon Brief konden landen het al vijf vergaderingen op rij niet eens worden over de planning. De vorige bijeenkomst, in maart in Bangkok, eindigde ook zonder besluit. India en Saudi-Arabië zetten daar op het laatste moment de planning op de agenda. Nederland waarschuwde in Bangkok dat rapporten die pas na de stocktake verschijnen “aanzienlijk” minder beleidsrelevant zijn.

Het Earth Negotiations Bulletin noemt het debat ongekend in de geschiedenis van het IPCC. Bij de vijfde en zesde rapportcyclus was de planning zonder veel moeite rond. In 2024 besloot het IPCC al dat het overkoepelende syntheserapport uiterlijk eind 2029 klaar moet zijn. De datum van de drie hoofdrapporten bleef open. Ook geld speelt mee. UNEP waarschuwde in Bangkok dat het IPCC meer uitgeeft dan het binnenkrijgt.

Politieke invloed op de wetenschap

Het IPCC hoort te werken zonder bemoeienis van regeringen. Maar de zogeheten samenvatting voor beleidsmakers moet worden goedgekeurd door alle regeringen die willen meepraten. Die samenvatting verschijnt naast de duizenden pagina’s van de rapporten zelf.

The Guardian onthulde eerder dat vertegenwoordigers van saoudische oliebelangen betrokken zijn bij IPCC-rapporten. Een onderzoek van de krant en Europese partners vond in september dat minstens twaalf hoofdauteurs banden hebben met Saudi Aramco, Saudische instellingen of andere olie- en gasbelangen.

Toch blijft het IPCC het meest gezaghebbende klimaatwetenschappelijke orgaan ter wereld. Veel experts vinden dat uitstel de mondiale aanpak van de klimaatcrisis verzwakt. En dat terwijl de geopolitiek de voortgang al bedreigt. De VS leiden de aanval op klimaatbeleid. In Europa willen extreemrechtse populisten de EU-regels afzwakken. In Latijns-Amerika dreigt een rechtspopulistische golf hetzelfde te doen, vooral in Brazilië, Colombia en Argentinië.

“Ze sturen raketten naar de maan”

Claudio Angelo van het Braziliaanse Observatório do Clima ziet weinig in wachten. “Het is uiterst zorgwekkend hoe het structurele vraagstuk van rechtvaardigheid door sommige grote ontwikkelingslanden als wapen wordt ingezet,” zei hij tegen The Guardian. “Het klopt dat geïntegreerde beoordelingsmodellen vooral door landen in het mondiale noorden worden gebouwd en daardoor bevooroordeeld zijn. Maar dat is geen probleem dat je kunt oplossen door het IPCC alleen een paar extra maanden te geven. We kunnen het ons niet veroorloven om Addis te verlaten zonder een besluit.”

Angelo vraagt zich af waarom landen als India en Saudi-Arabië zich opwerpen als verdedigers van ontwikkelingslanden. “Ze hebben het geld en de technologie om raketten naar de maan te sturen. Waarom namen ze niet de moeite om hun eigen modellen te bouwen en door het IPCC te laten beoordelen?”

Verdeeldheid bij milieuorganisaties

De ruzie legt ook scheuren bloot binnen de milieubeweging. Sommige maatschappelijke organisaties hebben sympathie voor de roep om meer wetenschap uit ontwikkelingslanden. Volgens The Guardian overwegen enkele groepen zelfs om uitstel te steunen. Dat argument is niet nieuw. Shreeshan Venkatesh van Climate Action Network waarschuwde vorig jaar al dat een kortere planning ontwikkelingslanden minder tijd geeft om hun eigen onderzoek in te brengen.

Het IPCC wilde niet reageren. The Guardian heeft Saudi-Arabië, Rusland, China en India om een reactie gevraagd.