In 1969 werd het laatste wilde Przewalskipaard gezien in Mongolië. Een Rotterdams echtpaar besloot daar na een bezoek aan de dierentuin van Praag iets aan te doen. Hun stichting vloog in 1992 de eerste paarden terug naar de Mongoolse steppe. Nu leven er weer honderden in het wild, en de rangers die over hen waken, komen uit families van nomaden.

De sabelantilope gold sinds 2000 officieel als uitgestorven in het wild. Vanuit een kudde in Abu Dhabi werden de dieren vanaf 2016 per vliegtuig teruggebracht naar Tsjaad. Inmiddels leven er zo'n 700 in een reservaat in de Sahel. Het is de eerste grote zoogdiersoort die van 'uitgestorven in het wild' terugging naar 'bedreigd'.

In 2002 leefden er minder dan honderd Iberische lynxen in het wild. In 2025 telden Spanje en Portugal er 2.663, het hoogste aantal sinds de tellingen begonnen. Toch is het werk niet klaar. Bijna acht op de tien gevonden dode lynxen kwamen vorig jaar om in het verkeer.

De kakapo uit Nieuw-Zeeland stond in 1995 op de rand van uitsterven. Er waren toen nog maar 51 vogels over. Dit jaar zijn er 90 kuikens bijgekomen, een record. Daarmee telt de soort nu 325 dieren, meer dan in de afgelopen 75 jaar.

Ecosystemen hebben veel minder reserve dan wetenschappers lang aannamen. Dat blijkt uit de grootste wereldwijde analyse tot nu toe naar biodiversiteit en de diensten die de natuur ons levert. Elke soort die verdwijnt, kost dus iets. Ander onderzoek laat bovendien zien dat herstel traag gaat en vaak onvolledig blijft.

De gemonitorde populaties wilde dieren zijn sinds 1970 gemiddeld met 73 procent gekrompen. Dat staat in het nieuwe Living Planet Report van het Wereld Natuur Fonds. Toch kiest het rapport dit keer nadrukkelijk voor hoop: de helft van de gevolgde populaties is stabiel of groeit. Wetenschappers waarschuwen wel dat het cijfer van 73 procent vaak verkeerd wordt begrepen.

Bomen planten om het klimaat te helpen werkt vaak verkeerd. Bestaande bossen behouden werkt veel beter en is veel goedkoper. Dat is de opvallende uitkomst van nieuw onderzoek. Zorgvuldig afwegen welke maatregel op welke plek het beste past is meer dan ooit belangrijk.

Klimaatverandering krijgt veel aandacht, maar de biodiversiteitscrisis is minstens zo urgent. Ecoloog Ignas Heitkönig en biologische boer Sil Oostendorp bewijzen dat aandacht voor de natuur én praktische oplossingen hand in hand kunnen gaan. “We kunnen het tij keren, als we echt anders gaan denken en doen.”

Boeren draait eigenlijk pas sinds de Tweede Wereldoorlog om hoge opbrengsten, winst en de  natuur ‘eronder houden’. Kan het anders? Zeker, daar zijn landbouwfilosoof Michiel Korthals en boomkweker Jade Koop van overtuigd. Als het aan Korthals ligt, herstellen we onze connectie met de natuur. Koop helpt boeren hun bedrijf robuuster te maken met agroforestry.

Tijdens COP16 in Cali, Colombia, werd een nieuw wereldwijd fonds opgericht om de opbrengsten van digitale sequentie-informatie (DSI) uit genetische bronnen te delen. Maar een breder biodiversiteitsfonds voor ontwikkelingslanden kwam er niet.

Minuscule krill, diertjes in de oceanen die we kennen als walvisvoer, spelen een veel grotere rol in de opslag van CO2 dan gedacht. Ze remmen de klimaatverandering af en verdienen daarom evenveel bescherming als kusthabitats of zeegrassen, zeggen onderzoekers.

De teloorgang van bijen en andere nuttige insecten heeft te maken met vervuilende stoffen in de lucht, stelt onderzoek in Nature. De vervuiling hindert de capaciteit van de dieren om voedsel te zoeken.

Nederlandse universiteiten hebben een biologisch alternatief ontwikkeld voor giftige pesticiden. Een natuurlijke, kleverige substantie wordt op de bladeren gespoten om insecten te vangen.

Over de hele wereld zien we een verlies aan biodiversiteit. Dier- en plantensoorten en hun leefgebieden verdwijnen. Hiermee verliezen we ook de ‘diensten’ die zij leveren.

Nature tech wordt het genoemd, technologieën zoals kunstmatige intelligentie (AI) en het verzamelen van satellietgegevens. Ze kan een cruciale rol spelen bij het behoud en de bescherming van de natuur, denken investeerders.