Volgens een nieuw, internationaal wetenschappelijk rapport is het gewoon een kwestie van politieke wil om een leefbare wereld voor iedereen te bereiken. Te mooi om waar te zijn? We houden het plan tegen het licht.

Een groot deel van de inwoners van Nederland is nog altijd welvarend en tevreden, maar de mogelijkheden voor de volgende generatie worden minder. Ook blijft de druk op de natuur onverminderd hoog en lijkt de verduurzaming van de economie tot stilstand te komen. Dit blijkt uit de Monitor Brede Welvaart en de SDG’s 2026 die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) op 20 mei (Verantwoordingsdag) heeft aangeboden aan de Tweede Kamer.

In het artikel "Als niets meer werkt, wat kunnen we dan nog?" haakt Peter van Vliet in op de discussie tussen (in zijn woorden) 'twee mensen die het fundamenteel oneens zijn, maar toch samen hardop nadenken over een van de moeilijkste vragen van onze tijd: Hoe bestuur je een samenleving die aan het instorten is? Jac Nijssen reageert.

China weert influencers die extreme rijkdom promoten van het web en stelt eisen en grenzen aan wat er online gepromoot kan worden. Dat heeft ook positieve gevolgen voor duurzaamheid en sociale en economische gelijkheid in de samenleving. Zouden wij dat ook moeten doen?

Het verbindende verhaal waar de duurzame gemeenschap naar zoekt bestaat, al heel lang en in verschillende vormen. Het ligt verscholen in de andere, niet-wetenschappelijke kennis en ethische uitgangspunten van religies en wereldbeschouwingen en is een basis voor het denken van veel filosofen en, ja, zelfs wetenschappers. In de islam en het humanisme, bij Aristoteles en Haraway en bij economen als Kate Raworth en Tim Jackson.

Het is best bijzonder: een politiek debat waarbij beide deelnemers het er meteen over eens zijn dat onze wereld op instorten staat. Toch is dat precies waar twee bekende denkers over klimaat en samenleving beginnen en juist dat maakt hun discussie zo interessant. Hun uitgangspunt is hetzelfde, hun uitweg verschilt radicaal.

Binnen de klimaat- en milieubeweging hoor je regelmatig oproepen om een nieuw verhaal. Een verhaal dat mensen verbindt in plaats van verdeelt, dat problemen oplost in plaats van vergroot, dat helpt om te creëren in plaats van de vernietigen. Maar de elementen die zo'n verhaal inhoud geven bestaan al heel lang. Ze worden doorgegeven in oude kennis die haar waarde bewezen heeft door mensen hoop te geven in tijden van crisis. Reden genoeg dus om die (opnieuw?) een plek te geven.

Biologische potgrond bestaat niet en toch verkopen tuincentra volop zakken potgrond met daarop de term ‘Bio’, blijkt uit onderzoek van de Consumentenbond.

Waar de focus nu vooral ligt op materiaalstromen en productieketens, adviseert de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR) om te beginnen met de vraag: hoe kunnen we maatschappelijke behoeftes realiseren met minder of duurzamere materialen?

Terwijl klimaatcrises, economische ongelijkheid en politieke instabiliteit wereldwijd voelbaar zijn, volgt Joris Postema in Het systeem drie bevlogen idealisten die elk op hun eigen manier het verschil proberen te maken: Henk Ovink, internationaal waterdiplomaat in New York; Pippi van Ommen, medeoprichter van Extinction Rebellion in Amsterdam; en de Berlijnse klimaatactivist en antifascist Tadzio Müller.

Arnhem wordt de 11e stad in Nederland met een reclameverbod vanwege klimaat en gezondheid. Reclame voor fossiele producten en vlees worden via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) verboden.

De potentie van gedragsbeleid is groot. Structureel en effectiever gedragsbeleid kan de uitstoot van broeikasgassen sterk verminderen, de weerbaarheid en keuzevrijheid van Nederlanders vergroten en winst opleveren voor onze gezondheid, veiligheid en de natuur.

Het woord klimaatverandering werd tijdens een week van topoverleg tijdens het World Economic Forum in Davos niet één keer in de mond genomen. Dat stelt We Don't Have Time, een Zweedse organisatie voor duurzaamheid en klimaat. Die organiseerde daarom zelf een presentatie, maar mocht dat niet binnen de muren van het event doen. Dus werd er vanaf een hoop sneeuw voor de deur gepresenteerd.

Klimaatverandering is niet de kern van de crisis, maar een symptoom. Het echte probleem heet overshoot: we gebruiken grondstoffen sneller dan ecosystemen zich kunnen herstellen en dumpen afval sneller dan de aarde het kan opnemen. Ontbossing, biodiversiteitsverlies, uitgeputte bodems, vervuilde oceanen en klimaatverandering horen allemaal bij dezelfde ziekte.

Dit overzicht brengt de belangrijkste thema’s en opinies samen uit recente publicaties van zes experts met focus op klimaat, economie, psychologie en maatschappelijke verandering: Bill McKibben, Ann Pettifor, Hans Stegeman, het Talking Climate-platform, Renée Lertzman en The Power of Us.