Dure modemerken niet duurzaam

Het laatste duurzaamheidsonderzoek van Rank a Brand onder premium modemerken wijst uit dat duurdere kleding niet aantoonbaar eerlijker is dan goedkopere kleding: het tegendeel lijkt zelfs waar want de scores onder premiummerken lopen achter. Kleding van premiummerken wordt net zo goed gemaakt in de risicogebieden zoals Bangladesh en Indonesië. Alleen het merk COS heeft van de 24 merken het B-label behaald, wat wil zeggen: ‘goed op weg’. Onderdaan de ranglijst staan onder meer Hugo Boss, Ralph Lauren en Max Mara.

Consumenten denken dat dure kleding eerlijk is, zo blijkt uit onderzoek, maar Rank a Brand prikt daar doorheen. “De premium merken vragen flinke bedragen voor hun kleding. Er zijn dus voldoende middelen om de arbeiders in de lagelonenlanden een goed loon te betalen en milieuvriendelijk te produceren. Maar dat laten de meeste merken niet zien. Een duur prijskaartje garandeert dus geen duurzaam productieproces”, aldus Rank a Brand oprichter Niels Oskam.

Koploper

Bij COS, maar ook bij ACNE, McGregor en Tommy Hilfiger wordt het beleid voor arbeidsomstandigheden in de productielanden redelijk toegelicht. Deze bedrijven zijn ook aangesloten bij Fear Wear Foundation of de Fair Labor Association; organisaties die toezien op het welzijn van de kledingmakers. Koploper COS is onderdeel van de H&M-groep, en onderscheidt zich door als enige de volledige lijst van leveranciers te publiceren. Ook is het beleid voor groene energie en het terugdringen van de CO2-uitstoot verbeterd bij de H&M-groep

Duur betaald

Van de 24 onderzochte merken hebben maar liefst 13 modemerken de laagst mogelijke score in duurzaamheid gekregen en daarmee een negatief koopadvies. Kledingmerken als Ralph Lauren en Max Mara geven geen enkele openheid over hun productieproces en beleid. Oskam zegt daarover: “Fabrieksrampen als die in Bangladesh maken duidelijk dat je als kledingbedrijf standaard iets hebt uit te leggen. Juist merken met een dure uitstraling zouden het voorbeeld moeten geven in duurzaamheid en oog moeten hebben voor de arbeidsomstandigheden van hun kledingmakers. De kleding van de premiummerken wordt nu te duur betaald.”