Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google

Tijdens de Tweede Wereldoorlog schuilden inwoners van Napels in de Galleria Borbonica. Later werd de tunnel een opslagplaats voor in beslag genomen en verlaten voertuigen, waaronder Vespa’s. Die zijn er nog altijd te zien.

galleria borbonica

Verlaten auto’s in de oude tunnel van de Galleria Borbonica. Foto: Associazione Culturale Borbonica Sotterranea – www.galleriaborbonica.com, CC BY-SA 4.0

Een oude auto op zo’n 32 meter onder straatniveau: onder Napels ligt een doorgang met een opmerkelijke geschiedenis. Koning Ferdinand II van Bourbon liet de Galleria Borbonica aanleggen als vluchtroute tussen het Koninklijk Paleis en militaire kazernes; in 1855 werd de tunnel ingehuldigd. Sinds begin jaren 2000 kunnen bezoekers afdalen naar deze lang vergeten plek, waar het oorspronkelijke plan van de koning nog maar een deel van het verhaal is.

Het ontwerp was breder dan de doorgang die je nu ziet

Op 19 februari 1853 gaf Ferdinand II architect Errico Alvino officieel opdracht om de doorgang te ontwerpen en aan te leggen. Alvino kreeg daarmee meer te doen dan een gang uitgraven: zijn ontwerp moest ook ruimte bieden aan verkeer tussen delen van de stad.

Hij tekende twee rijbanen, met aan beide kanten een trottoir. De doorgang was bedoeld om Via Chiaia te verbinden. Alvino’s ontwerp ging verder dan een smalle, donkere tunnel.

De route loopt onder de Monte Echia, de heuvel die ook Pizzofalcone heet, tussen Piazza del Plebiscito en Piazza della Vittoria. Op de breedste punten is de tunnel 10 meter breed. Dat maakt het oorspronkelijke idee van rijbanen en trottoirs een stuk makkelijker voor te stellen.

In oorlogstijd kreeg de tunnel een heel andere taak

Onder de stad ontstond tijdens de Tweede Wereldoorlog ook een tijdelijk militair hospitaal. De plek kreeg daarmee een functie die bij de bouw niet was voorzien. Later bood de doorgang ook onderdak aan mensen en voertuigen.

Na de oorlog kwamen er voertuigen bij. Van de late jaren veertig tot in de jaren zestig en zeventig diende de ruimte als opslagplaats. De auto’s en scooters die bezoekers nu tegenkomen, bleven achter uit die periode van gebruik.

Vooral de Vespa’s geven die verzameling een herkenbaar gezicht. Ze staan tussen oudere auto’s, zonder dat daar één net tijdperk op te plakken valt: de opslag liep door tot in de jaren zeventig. De voertuigen laten zo een ander stuk van het verleden zien dan de koninklijke bouwplannen.

Daarna verdween de plek opnieuw uit beeld

Na de jaren zeventig raakte de Galleria Borbonica weer in de vergetelheid. De opslag had de doorgang al veranderd, maar daarmee was er nog geen bestemming voor bezoekers. Pas veel later werd duidelijk dat ook die latere geschiedenis iets was om te laten zien.

Begin jaren 2000 zagen lokale ondernemers dat de plek bezoekers kon trekken. Dankzij hun inzet werd de doorgang toegankelijk voor rondleidingen. Daarbij bleven de sporen van het latere gebruik onderdeel van het bezoek, naast de tunnel die Alvino had ontworpen.

Een bezoek laat meer zien dan de oude vluchtroute

Een standaardrondleiding duurt ongeveer 1 uur. Bezoekers dalen af via een metalen trap van circa 60 meter lang. De tocht voert langs een plek die achtereenvolgens voor een koninklijk plan, oorlogsopvang en voertuigopslag werd gebruikt.

De officiële website geeft de tunnel een lengte van 431 meter. Andere toeristische beschrijvingen noemen ongeveer 530 meter voor het hele complex, inclusief zijgangen. Die cijfers gaan dus niet precies over hetzelfde stuk onder Napels.

Goed om te weten De metalen toegangstrap is circa 60 meter lang. Dat is de lengte van de afdaling, niet de diepte van de tunnel onder de straat.

Wie een rondleiding boekt, loopt dus door meer dan het bouwproject van Ferdinand II. De huidige route brengt je ook bij de achtergelaten voertuigen. De standaardrondleiding van ongeveer een uur voert ook langs de Vespa’s.