Waarom we een Internationaal Strafhof voor het milieu nodig hebben

Van: op 6 juni 2017

vredespaleisDe aankondiging van de winnaars van de Goldman Environmental Prize van dit jaar is een mooie kans om activistische leiders de aandacht te geven die ze verdienen. Maar het is ook een moment om er bij stil te staan hoeveel moed hun inspanningen (en die van vele anderen) vergen.

Toen mijn dierbare vriendin Berta Cáceres en ik de prijs in 2015 wonnen zei Berta in haar toespraak: 'ik heb mijn leven in dienst van moeder aarde gesteld.' Niet lang daarna werd Berta in Honduras vermoord. Haar verhaal is tragisch, maar niet uniek. Enige maanden later werd Isidro Baldenegro López, een andere ontvanger van de Gold Environmental Prize, doodgeschoten.

Het is nog nooit zo gevaarlijk geweest om milieuactivist te zijn. Neem het geweld dat losbrak tegen de milieuactivisten die tegen de Dakota Acces pijpleiding in de VS protesteerden. De politie werd beschuldigd van het gebruik van excessief geweld om de leden van de Standing Rock Sioux en hun supporters uiteen te drijven, die betoogden dat het project hun water zou besmetten en heilige begraafplaatsen zou beschadigen.

Gelukkig werd er bij deze protesten niemand gedood. Maar elders, in meer fragiele democratieën, betalen milieuactivisten die opstaan tegen vervuilers met hun leven. Een Global Witness rapport documenteert alleen al in 2015 185 moorden in 16 landen. Dat is bijna het dubbele van het aantal gedode journalisten dat jaar.

Mijn eigen ervaringen onderstrepen de gevaren waar kruisvaarders voor de natuur mee te maken krijgen. Acht jaar lang is mijn gemeenschap Owino Uhuru op het Keniaanse platteland blootgesteld aan loodvergiftiging veroorzaakt door de activiteiten van een door de staat gelicenseerde smelter. Het criterium van de Wereldgezondheidsorganisatie voor loodvergiftiging is 5 microgram per deciliter. Het hoogste niveau gemeten in Owino Uhuru was 420 microgram per deciliter. Bij de met veel publiciteit omgeven besmetting in Flint, Michigan werd 35 microgram per deciliter gemeten.

Toen mijn gemeenschap ontdekte dat ze vergiftigd werd vocht ze terug. We schreven brieven naar de regering en organiseerden vreedzame protesten. Met de steun van mijn gemeenschap stichtte ik het Center for Justice, Governance, and Environmental Action (CJGEA) om de staat en bedrijven ter verantwoording te roepen voor het garanderen van een schoon en gezond milieu.

In februari 2016 daagde het CJGEA zes overheidsinstanties en twee commerciële entiteiten voor de rechtbank. Er gebeurde niets. Een jaar later toen we advertenties in lokale kranten plaatsten met onze intentie om de twee bedrijven aan te klagen brak de hel los.

Ondanks de moorden op Berta, Isidro en zoveel anderen zag ik nog niet geheel in hoe gevaarlijk het was om een machtige door de regering gesteunde organisatie uit te dagen. Al snel ontving ik een huiveringwekkend telefoontje waarin ik gewaarschuwd werd mijn zoon goed in de gaten te houden. Milieuactivisten binnen de gemeenschap werden aangevallen, hun huizen omsingeld door bandieten met machetes. De zoon van een nauwe bondgenoot werd door onbekenden ontvoerd – en later gelukkig vrijgelaten.

Je zou verwachten dat de staat zijn burgers tegen dit soort tactieken zou beschermen, en überhaupt tegen vergiftiging. We hebben geen wetten overtreden; in tegendeel, we houden de grondwet van Kenia juist hoog, die burgers het recht op een veilige en gezonde omgeving garandeert. Maar wellicht moeten we niet opkijken van het gedrag van de staat. In 2015 stemde de Keniaanse regering in de Algemene Vergadering van de VN samen met slechts dertien andere landen tegen een VN-resolutie die riep om de bescherming van voorvechters van de mensenrechten.

De natuur heeft genoeg te bieden om aan ieders behoeften te voldoen, maar niet aan ieders hebzucht. Nu natuurlijke hulpbronnen steeds schaarser worden worden de overvloedig mineraalrijke landen van Afrika steeds lucratiever voor investeerders die hun winsten willen maximaliseren. Maar alhoewel regeringen kansen voor economische groei en het scheppen van werkgelegenheid moeten verwelkomen, moeten ze bedrijven niet toestaan om de natuur te beschadigen en de gezondheid en levensonderhoud van inwoners op het spel te zetten.

Zoals de verhalen van Berta, Isidro en mijzelf demonstreren kunnen we niet langer vertrouwen op overheidsorganen zoals het nationale rechtssysteem om deze uitkomst te garanderen, en nog veel minder dat ze misdaden tegen de planeet en zij die er voor vechten zullen onderzoeken en gerechtelijk vervolgen. Daarom heeft de wereld een onafhankelijk internationaal erkend wettelijk orgaan nodig waar gemeenschappen en activisten zich toe kunnen wenden om milieumisdaden aanhangig te maken.

De benoeming in maart 2012 van de eerste speciale VN-rapporteur voor mensenrechten en het milieu ooit was een stap in de goede richting. Maar we hebben een systeem met tanden nodig. Twintig jaar geleden werd het Internationale Strafhof opgericht om oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid te vervolgen. Een overeenkomstig hof zou het zelfde moeten doen voor misdaden tegen het milieu en zijn voorvechters.

Het smoren van de stemmen die vechten om milieuwetgeving en regels na te leven is contraproductief. De planeet en zijn bewoners zijn stervende. Zij die vechten om deze sterfgevallen te voorkomen verdienen bescherming, en niet om de volgende slachtoffers te worden.

Phyllis Omido

Copyright: Project Syndicate 2017

Lees meer over:

Meer artikelen uit de categorie: Inzicht



 


Laatste nieuws

Kolenoverslag Amsterdam geblokkeerd door Code Rood

Kolenoverslag Amsterdam geblokkeerd door Code Rood

Ruim driehonderd mensen blokkeren sinds 9:30 uur zaterdagochtend (24 juni) de kolenoverslag in de haven van Amsterdam. Met deze menselijke blokkade, CODE ROOD, trekken zij een grens tegen klimaatverwoesting door de fossiele industrie. Door de blokkade kan er geen kolen worden aan- en afgevoerd van de OBA Bulk Terminal. De overslag is stilgelegd.    De […]

| 24 juni 2017
Onderwijs netwerken gaan samen voor duurzaam MBO

Onderwijs netwerken gaan samen voor duurzaam MBO

Om het beroepsonderwijs in Nederland verder te verduurzamen, verenigen Duurzaam MBO, Het Groene Brein Roots, Katapult en de coöperatie Leren voor Morgen zich in een gezamenlijk netwerk. Het beroepsonderwijs staat voor grote uitdagingen. Er is een enorm tekort aan opgeleide mbo’ers, zo bleek recent uit onderzoek van de Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs en Bedrijfsleven (SBB) en uitkeringsinstantie […]

| 23 juni 2017
Ook meerderheid van rechts Nederland wil meer duurzame energie

Ook meerderheid van rechts Nederland wil meer duurzame energie

Een overgrote meerderheid van de CDA-, VVD- en D66-achterban vindt dat Nederland meer gebruik moet maken van duurzame energie. Van de CDA-stemmers wil 80% meer duurzame energie, bij VVD en D66 is dat 83%. Van de ChristenUnie-achterban, de partij die nu aansluit bij de onderhandelingen, vindt 86% dat Nederland meer gebruik moeten maken van duurzame energie. […]

| 22 juni 2017
Duurzaamheid in de Boardroom beschrijft de groene uitdaging van topmanagers

Duurzaamheid in de Boardroom beschrijft de groene uitdaging van topmanagers

Maandagmiddag 26 juni 2017 om 16.00 uur wordt in de Nieuwe Poort te Amsterdam het boek ‘Duurzaamheid in de Boardroom’ gepresenteerd. Een boek over ‘brede waardecreatie’ door bedrijven, uitgerekend in een tijd van berichten over dreigende vijandige overnames van bedrijven die expliciet zijn in hun duurzaamheidsambities en van losbarstende discussies over de dominante aandacht voor […]

| 22 juni 2017
Nuon Solar Team begint seizoen met een wereldrecord

Nuon Solar Team begint seizoen met een wereldrecord

Het Nuon Solar Team heeft 882 kilometer in twaalf uur tijd afgelegd  met zonne-raceauto Nuna. Daarmee zetten de studenten van de TU Delft op de langste dag van het jaar een nieuw wereldrecord neer tijdens de eerste zonnerace ooit op Nederlandse bodem. De race tegen de klok werd gereden op de testbaan van de RDW […]

| 22 juni 2017
Goudketen start samenwerking voor verantwoord goud

Goudketen start samenwerking voor verantwoord goud

De goudsector in Nederland zet zich gezamenlijk in voor een internationaal verantwoorde goudketen. Producenten van elektronica en sieraden, recyclers, maatschappelijke organisaties en de overheid ondertekenden hiervoor het Convenant Verantwoord Goud. Doel is dat in de hele keten, van winning tot en met recycling, de mensenrechten, het milieu en biodiversiteit beter worden gerespecteerd. Een eerste concreet […]

| 20 juni 2017

Inzicht

Tijd voor lef en radicale regels voor duurzaamheid

Tijd voor lef en radicale regels voor duurzaamheid

De BV Nederland krabbelt en struikelt de goede kant op en de circulaire economie lijkt in opkomst. Steeds meer best practices, fantastisch onderzoek en talrijke innovaties worden zichtbaar. Maar we zijn te ver weg van een tipping point. De initiatieven laten zich namelijk niet gemakkelijk opschalen. Begrijpelijk, want sectoren en ondernemers in lineaire ketens moeten […]

| 25 juni 2017
De energietransitie is noodzakelijk, dat moet iedereen inzien

De energietransitie is noodzakelijk, dat moet iedereen inzien

Energietransitie moet door alle bedrijven en politici worden omarmd en moet in ieder onderwijsprogramma aan bod komen. Dat stelt Volker Beckers, voormalige CEO van RWE en tegenwoordig onder andere voorzitter van de adviesraad van het Erasmus Centre of Future Energy Business.   Hoe krijgen we de noodzakelijke veranderingen voor elkaar? De energietransitie moet breed worden […]

| 25 juni 2017
Belastingontwijking, hoe pak je dat aan

Belastingontwijking, hoe pak je dat aan

Belastingontwijking is hot. De enquêtecommissie fiscale constructies doet haar best de bulk van de ijsberg boven water te krijgen. Het puntje daarvan kwam tevoorschijn in de uitgelekte administratie van de Mossack Fonnseca in Panama. De Curaçaose trustadviseur Gregory Elias werd daarin volgens het Financieele Dagblad 312 keer genoemd. Op de vraag wat hij vond van […]

| 22 juni 2017
Rotterdamse ondernemer in de bres voor olijfboeren met 1000 jaar oude bomen

Rotterdamse ondernemer in de bres voor olijfboeren met 1000 jaar oude bomen

Een paar jaar geleden maakte de Rotterdamse ondernemer Michiel Drijver kennis met het bijzondere leven van Spaanse olijfboeren. In het zuidelijke Andalusië maken ze hun heerlijke, pure olijfolie. Hij werd geraakt door de denkwijze van de boeren, hun werkwijze en hun manier van leven: eerlijk, traditioneel en met respect voor de natuur. In Andalusië staan […]

| 20 juni 2017

Deze website wordt mede mogelijke gemaakt door: