Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google
Zestig jaar na de eerste peilingen hebben onderzoekers voor de kust van Benin een levend rif op meer dan vijftig meter diepte vastgelegd. Onduidelijk is nog of het destijds al leefde of later herstelde.
Een vissersbootje, een sonar en een onderwatercamera brachten voor de kust van Benin een verhaal aan het licht dat zestig jaar onder water bleef. Op dezelfde plek waar peilingen in 1963 en 1964 vermoedden dat een diep rif dood was, troffen onderzoekers nu een gezond koraalecosysteem aan, met minstens acht soorten koraal en evenveel vissoorten. De vondst die werd vastgelegd tijdens een expeditie in 2025, is het eerste bevestigde levende mesofotische rif op het continentale plat van de Golf van Guinee. Onderzoekers weten nog niet of het rif al die tijd onopgemerkt in leven was, of dat het zich na de eerdere metingen hersteld heeft.
Op de beelden zwemt meer dan alleen koraal
De camera legde een onderwaterwereld vast die behoorlijk druk blijkt. Tussen de koralen zwemmen onder meer Afrikaanse snappers en Guinese engelvissen, naast soldatenvissen, geitvissen en vlindervissen.
Zulke verschillende visgroepen wijzen erop dat de rifstructuur schuilplekken en voedsel biedt. De onderzoekers kunnen nog niet met zekerheid zeggen welke koraalsoorten precies in beeld zijn.
- gouden Afrikaanse snapper
- zwartgestreepte soldatenvis
- Guinese engelvis
- West-Afrikaanse geitvis
- Monrovia-doktersvis
- driebandvlindervis
- twee soorten juffervissen
De oude zeekaart kan een veel groter rif verbergen
Onderwaaterfoto van een koraalrif met talrijke geel-oranje gekleurde vissen zwemmend boven de koraalbodem in helder blauw water. Beeld: Wikimedia Commons – Wikimedia.org.
De peilingen van 1963 en 1964 waren destijds vooral bedoeld om goede visgronden te vinden. Ze signaleerden op die plek een mogelijke rifformatie, maar de apparatuur van toen kon niet goed genoeg vaststellen wat er precies op de bodem groeide.
In de oude rapporten dook nog een veel grotere mogelijkheid op, namelijk een koraalmuur die ongeveer 40 kilometer parallel aan de kust zou kunnen lopen. Het nu gefilmde deel is daar maar een klein stukje van.
Als die langgerekte structuur echt bestaat, ligt er mogelijk nog veel meer rif buiten het bereik van de eerste opnamen.
Was het rif echt dood, of keek niemand goed genoeg?
Hier zit de grote onzekerheid. De onderzoekers hebben nog geen stukken koraal van de zeebodem meegenomen, waardoor de herkenning op basis van camerabeelden voorlopig blijft.
Directe monsters ontbreken nog. Daardoor zijn er twee mogelijke verklaringen aannemelijk: het rif was in de jaren 60 inderdaad afgestorven en herstelde later, of de oude metingen zagen destijds levend koraal over het hoofd.
Op zulke diepte is licht schaars en wordt veldwerk al snel een technisch gedoe, zeker als je alleen indirecte metingen of beperkte beelden hebt.
Goed om te weten
Een mesofotisch rif ligt in een diepe, schemerige zone waar nog wel licht komt, maar veel minder dan bij de bekende ondiepe tropische riffen.
Een rif is ook een visserijverhaal
Voor kustgemeenschappen rond de Golf van Guinee gaat zo’n ontdekking verder dan mooie onderwaterbeelden. Riffen zijn leefgebied voor vissen, en juist daarom waren de eerste onderzoeken in 1963 en 1964 al gekoppeld aan de zoektocht naar visgronden.
De oceaanbodem lijkt op kaarten vaak keurig ingevuld, maar dat betekent nog niet dat bekend is welke ecosystemen er leven. Een levende rifzone kan jarenlang buiten beeld blijven, zelfs vlak voor een kust.
De eerstvolgende stap ligt voor de hand, want koralen moeten nog bemonsterd worden en de rest van de vermoedelijke rifstructuur moet in beeld gebracht worden. De precieze oppervlakte van het levende deel is nog niet vastgesteld.
Over het onderzoek
Het veldwerk liep van april tot december 2025 onder leiding van marien onderzoeker Gérard Zinzindohoué van het Institut de Recherches Halieutiques et Océanologiques du Bénin. Zijn team bracht 11,5 kilometer zeebodem in kaart met zijdelingse sonar, die met geluidsgolven de vorm van de bodem tekent, en zag daarbij twee structuren die op riffen wezen.
Daarna volgden beelden van een onderwaterdrone en het Deep Sea Camera System van National Geographic Exploration Technology Lab. Omdat er geen permanent onderzoeksschip beschikbaar was, voeren de onderzoekers met lokale vissersboten naar de locatie op ongeveer 14 mijl uit de kust en sleepten zij de sonarapparatuur mee.
De resultaten verschenen op 20 juli 2026 in Frontiers in Marine Science, in een studie van Zinzindohoué en collega’s. Daarmee staat voor het eerst een bevestigd levend mesofotisch koraalecosysteem in de regio in de wetenschappelijke literatuur.
