Nature tech wordt het genoemd, technologieën zoals kunstmatige intelligentie (AI) en het verzamelen van satellietgegevens. Ze kan een cruciale rol spelen bij het behoud en de bescherming van de natuur, denken investeerders. Die tonen steeds meer interesse in deze opkomende sector, waar in 2022 $ 1,6 miljard in omging.
De waarde van de natuur en alles wat zij biedt vertegenwoordigt ongeveer $ 44 biljoen aan economische waardege waard. Dat is meer dan de helft van het totale BBP van de wereld. Bovendien is volgens het Global Risks Report 2023 van het World Economic Forum de helft van de economische output ter wereld afhankelijk van volwaardig functionerende natuurlijke systemen. De biodiversiteit en hele ecosystemen staan echter op het punt om binnen 10 jaar in te storten. Om dat te voorkomen zijn meer gegevens nodig.
Nature tech zou dat gebrek aan beschikbare gegevens moeten opvangen. Momenteel worden slechts 7% van de beschikbare gegevens over biodiversiteit en ecosystemen gebruikt in bestaande natuurtechnologie. Er wordt nu hard gewerkt om gegevens over de natuur wereldwijd toegankelijker te maken. Het rapport van de Taskforce on Nature-related Financial Disclosures uit 2023 pleit voor de oprichting van een openbare gegevensfaciliteit voor natuurgerelateerde gegevens.
Kijken vanuit de ruimte
Wetenschappers willen een nieuw systeem opzetten om met behulp van het zicht vanuit de ruimte ons begrip van de veranderende ecologie van de aarde en haar complexe systemen te verbeteren.
Door satellietgegevens en -beelden te combineren met technologieën overal op aarde, zoals cameravallen, akoestische monitoring en DNA-barcoding zoden ze de gezondheid van de planeet effectief kunnen volgen en de voedsel-, water- en materiaalvoorraden voor miljarden mensen kunnen veiligstellen.
In 2022 beloofden regeringen om hun relatie met de natuur tegen het einde van het decennium te veranderen. Van het stoppen van uitstervingen veroorzaakt door menselijk gedrag tot het herstellen van bijna een derde van de aangetaste ecosystemen op aarde, hebben de landen 23 doelen ondertekend om de snelle achteruitgang van het leven op aarde te stoppen.
Maar een groeiend aantal wetenschappers waarschuwt dat de gegevens over de gezondheid van de zeeën, bodems, bossen en soorten op aarde zo gebrekkig zijn dat we onmogelijk kunnen weten of we de afgesproken doelstellingen halen. Ondanks de grote vooruitgang in het monitoren van het klimaat, is de informatie over de biodiversiteit op aarde relatief slecht, zeggen ze.
Canada, Colombia en verschillende Europese landen behoren tot de landen die hun eigen biodiversiteitsobservatienetwerken ontwikkelen – bekend als BON’s – die volgens de onderzoekers zouden moeten worden samengevoegd tot een wereldwijd observatiesysteem. Een BON-systeem verzamelt ruwe gegevens over zeeën, bodems, bossen en soorten om een overzicht te geven van de gezondheid van de biodiversiteit in een land.
Nog geen 7 procent bekend
Dit jaar komen ’s werelds ruimteagentschappen samen om hun biodiversiteitsmonitoring te verbeteren. Volgens onderzoekers hebben de huidige gegevens verschillende beperkingen. Uit een analyse van 742 miljoen records van bijna 375.000 soorten in 2021 kwamen wijdverspreide hiaten en vertekeningen naar voren: slechts 6,74% van de planeet is bemonsterd, waarbij vooral hooggelegen gebieden en diepe zeeën onbekend zijn. Enkele van de grootste hiaten bevonden zich in de tropen, ondanks het feit dat deze gebieden de thuisbasis zijn van grote delen van het leven. Europa, de VS, Australië en Zuid-Afrika waren goed voor 82% van alle records en meer dan de helft van de records had betrekking op minder dan 2% van de bekende soorten.
Donkere plekken
De hiaten in de gegevens zijn niet beperkt tot dieren. In 2023 identificeerde Kew Gardens 32 “donkere plekken” op de planeet – waaronder Fiji, Nieuw-Guinea en Madagaskar – waarvan bekend is dat ze rijk zijn aan biodiversiteit van planten, maar waarvan de gegevens slecht zijn. Veertien donkere plekken bevonden zich in de Aziatisch-tropische regio, zes in de Aziatisch-gematigde regio, negen in Zuid-Amerika en twee in Afrika. Er was er één in Noord-Amerika.
Andere technieken, zoals akoestische monitoring en DNA-barcoding maken een beter begrip van ecosystemen mogelijk en identificeren enkele van de miljoenen soorten die nog ontdekt moeten worden. Innovaties in scantechnologieën stellen onderzoekers in staat om een heel bos te controleren op ziekten en de verspreiding van soorten in kaart te brengen. Maar wetenschappers zeggen dat er nog meer moet worden gedaan om de systemen op aarde als geheel te bekijken.
Blijf op de hoogte met de nieuwsbrief. Meld je hier aan.
( Je kunt ons ook steunen door lid te worden of te doneren )
