Eerste commerciele fabriek voor CCS / CO2 opslag is al lek

Bij de eerste commerciële CCS installatie van de VS, in Decatur, Illinois, zijn twee lekken ontdekt in de CO2-opslagput onder het Decatur-meer. Daarmee staat de veiligheid en haalbaarheid van koolstofafvang en -opslag (CCS) technologie opnieuw ter discussie. CCS wordt gezien als een cruciaal instrument in de strijd tegen klimaatverandering.

ADM, de exploitant van de fabriek, was de eerste die vergunning kreeg voor commerciële koolstofopslag in de Verenigde Staten. De technologie heeft aanzienlijke steun gekregen van overheden en krijgt subsidie van onder andere de Inflation Reduction Act van de regering-Biden, zo rapporteert Grist.

Momenteel zijn er slechts vier operationele koolstofopslagputten in de Verenigde Staten, twee in Illinois en twee in Indiana. Er staan er echter veel meer op stapel, waarbij de Amerikaanse Environmental Protection Agency 150 verschillende aanvragen beoordeelt. Illinois is in het bijzonder een hotspot voor CCS geworden vanwege de geschikte geologie, met name de Mt. Simon Sandstone-formatie, die een geschatte opslagcapaciteit heeft van wel 150 miljard ton CO2.

Toch lekken

De lekken bij ADM’s faciliteit hebben ernstige zorgen gewekt over de potentiële risico’s van CCS-technologie. Als CCS-operaties lekken, kunnen ze aanzienlijke bedreigingen vormen voor watervoorraden, mogelijk leidend tot zware metalen vervuiling en veranderingen in pH-niveaus die drinkwater onveilig kunnen maken. Critici vrezen dat CCS het ene probleem oplost door een ander te creëren. De lekken in combinatie met de theoretisch ideale omstandigheden geven extra te denken.

Het eerste lek bij ADM’s faciliteit werd in maart 2024 ontdekt, maar het bedrijf maakte dit pas op 31 juli bekend aan de EPA. Het publiek kwam dit pas in september te weten na berichtgeving door E&E News. Een tweede lek werd later die maand ontdekt, waardoor ADM de CO2-injecties in de put tijdelijk moest opschorten. De lekken worden veroorzaakt door corrosie aan pijpleidingen diep onder de grond. Het soort leidingen wordt ook in veel andere CCS projecten gebruikt. Die vormen nu allemaal een risico.

Informatie achtergehouden

ADM’s vertraagde bekendmaking heeft controverse veroorzaakt en het publieke vertrouwen geschaad. Het bedrijf hield lokale en staatsambtenaren maandenlang onwetend, zelfs terwijl ze onderhandelden over nieuwe staatsregels voor CCS en een vergunning aanvroegen om hun activiteiten uit te breiden. Dit gebrek aan transparantie heeft vragen opgeroepen over de veiligheid van CCS op lange termijn en het vermogen van de EPA om watervoorraden effectief te beschermen.

Als reactie op deze zorgen nemen sommige counties in Illinois proactieve maatregelen om zich te beschermen tegen mogelijke koolstoflekken. DeWitt County heeft een verbod op koolstofopslag ingevoerd, terwijl Sangamon County een bestaand moratorium op het ondergronds transporteren of opslaan van CO2 heeft uitgebreid. Champaign County overweegt een moratorium van 12 maanden op CCS-activiteiten.

Er zijn ook oproepen voor uitgebreidere regelgeving en bescherming, vooral voor de Mahomet-aquifer, een cruciale drinkwaterbron voor bijna een miljoen mensen in oost-centraal Illinois. Er zijn twee begeleidende wetsvoorstellen ingediend in de staatslegislatuur om koolstofopslag in en rond de Mahomet-aquifer te verbieden.

Het incident benadrukt de complexe uitdagingen waarmee de CCS-industrie wordt geconfronteerd terwijl deze snel groeit. Hoewel CCS wordt gezien als een cruciaal instrument om klimaatverandering tegen te gaan, tonen de lekken in Decatur de potentiële risico’s aan en de noodzaak van robuuste regelgeving, transparante operaties en zorgvuldige overweging van lokale milieueffecten. Naarmate de industrie groeit, zal het balanceren van klimaatdoelen met milieubescherming en openbare veiligheid een voortdurende uitdaging blijven voor beleidsmakers, industrieleiders en lokale gemeenschappen.

Eerdere problemen met CCS

In de VS zijn er sinds 2004 meer dan 100 lekken geweest in CO2-pijpleidingen. Maar ook in Noorwegen waren er problemen. Bij het Sleipner-gasveld in de Noordzee bewoog de opgeslagen CO2 omhoog naar een onbekende aardlaag. En bij het Snøhvit-gasveld in de Barentszzee steeg de druk in de opslagplaats veel sneller dan verwacht.