Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google
In de nacht van 3 op 4 augustus 2014 bezweek de dam van de Mount Polley-mijn in British Columbia. Het afval bereikte via Polley Lake en Hazeltine Creek het diepe Quesnel Lake, een belangrijk leefgebied voor sockeye-zalm.
De Mount Polley mijn nabij Williams Lake, BC. Beeld: Mount Polley Mining Corporation, CC0, via Wikimedia Commons.
Stel je voor: in één nacht stroomt de inhoud van tienduizend olympische zwembaden een meer in dat ook drinkwater levert en zalm voortbrengt. Dat gebeurde op 4 augustus 2014 bij de Mount Polley-koper- en goudmijn in British Columbia, waar ongeveer 25 miljoen kubieke meter water, mijnafval en ander materiaal vrijkwam. Een onafhankelijk expertpanel voerde de breuk terug op een ontwerp dat een complexe kleilaag onder de dam over het hoofd zag. Ruim tien jaar later duiken nog altijd giftige metaaldeeltjes op in Quesnel Lake, terwijl tegen eigenaar Imperial Metals sinds december 2024 federale aanklachten lopen.
De dijk scheurde in minder dan 2 uur open
De problemen begonnen op 3 augustus 2014 rond 23:40 uur. Om 01:08 uur was de schade aan de buitenste dijk zo groot dat de inhoud van het bekken vrij baan kreeg. De enorme stroom schuurde een diep spoor uit in het landschap.
Quesnel Lake is meer dan 2.000 voet diep en geldt als een van de diepste zoetwater-fjordmeren ter wereld. De dambreuk wordt gezien als de grootste tailingslozing ooit in een meer.
Wat er in het water terechtkwam
Van de vrijgekomen massa bestond ongeveer 17 miljoen kubieke meter water uit het bekken. Daar kwam nog 8 miljoen kubieke meter fijngemalen gesteente, slib en ander mijnmateriaal bij. Dat afval blijft afhankelijk van de stroming en de korrelgrootte lang zweven of zakt neer op de bodem.
De nationale inventarisatie van schadelijke stoffen registreerde 134,1 ton lood, 2,8 ton cadmium en 2,1 ton arseen in het lokale watersysteem. Vooral de hoeveelheid lood springt eruit: die stond voor 92 procent van al het lood dat in 2014 in Canada in het milieu terechtkwam.
- 134,1 ton lood kwam vrij.
- 2,8 ton cadmium belandde in het watersysteem.
- 2,1 ton arseen kwam mee met het mijnmateriaal.
De rekening liep al snel flink op
Mount Polley Mining Corporation gaf na de ramp ongeveer 205 miljoen Canadese dollar uit aan opruimwerk en nieuwe apparatuur. Daar stonden netto-inkomsten van 50 miljoen Canadese dollar tegenover. Voor het bedrijf betekende dat een verlies van 155 miljoen Canadese dollar.
Een provinciaal bevel om de vervuiling aan te pakken, de Pollution Abatement Order, werd op 12 september 2019 opgeheven. Toch bleef strafrechtelijke vervolging lang uit: de termijn voor provinciale aanklachten onder de Environmental Management Act verliep op 4 augustus 2017.
De schade zit nog altijd in het meer
Geografieprofessor Ellen Petticrew van de University of Northern British Columbia stelde in december 2024 vast dat giftige metaaldeeltjes nog steeds door Quesnel Lake bewegen. Dicht bij de plek waar het afval binnenkwam, werd ook verhoogde kopertoxiciteit gemeten bij organismen in het water.
Koper is een belangrijke grondstof voor onder meer elektriciteitsnetten en windmolens, en de winning ervan laat een enorme stroom restmateriaal achter.
In 2025 kreeg Imperial Metals alsnog toestemming om de dijk op dezelfde locatie met 4 meter te verhogen. Een First Nation vocht die vergunning voor de damverhoging juridisch aan, terwijl milieuorganisaties zich tegen het plan bleven verzetten.
Over het onderzoek
Het Independent Expert Engineering Investigation and Review Panel publiceerde zijn oordeel op 30 januari 2015. Ingenieur Norbert Morgenstern leidde het panel, met steun van collega’s. Hun onderzoek legde de fundamentele fout bloot in de fundering van de dijk.
Het latere onderzoek van Petticrew en collega’s richtte zich op de metaaldeeltjes die na tien jaar nog in het meer aanwezig waren. Sinds december 2024 lopen er 15 federale aanklachten tegen Imperial Metals en twee andere bedrijven onder de Fisheries Act.
