Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google
Tijdens herfstwandelingen ligt het gevaar voor je hond soms op de grond. Wilde kastanjes zijn giftig. Tamme kastanjes zijn in kleine hoeveelheden doorgaans veilig. Vermoed je dat je hond een eikel of wilde kastanje heeft gegeten, bel dan meteen de dierenarts.
Let op wat je hond eet wanneer je ze uitlaat, het kan giftig zijn. Foto: iStock – theendup
Je hond snuffelt onder een eik en heeft voor je het merkt een eikel in zijn bek. In de herfst vallen eikels en kastanjes massaal uit de bomen, waardoor honden er makkelijk bij kunnen. Vooral groene eikels bevatten veel tannine, een stof die de darmen, bloedvaten en nieren kan beschadigen. Braken en diarree kunnen al binnen enkele uren optreden, terwijl een ingeslikte eikel of wilde kastanje ook een verstopping kan veroorzaken.
Tamme en wilde kastanjes zijn verschillende soorten
In Nederland kom je twee soorten kastanjebomen tegen. De tamme kastanje heet Castanea sativa; de wilde kastanje, ook paardenkastanje genoemd, heet Aesculus hippocastanum. Ze delen een naam, maar voor een hond maakt het verschil tussen die soorten uit.
Die Latijnse namen hoef je tijdens een wandeling niet te onthouden. Wel handig om te weten: de tamme kastanje komt van een andere boom dan de paardenkastanje. Ook bij eikels is rijpheid geen vrijbrief. Een bruine eikel bevat minder looizuur dan een groene en is niet geschikt als hapje voor je hond.
Het gevaar ligt ook naast de vruchten
De stekelige vrucht van de tamme kastanje (Castanea sativa) hangt aan de boom. Beeld: Blackerking, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.
Bij paardenkastanjes spelen saponinen een rol. Die stoffen kunnen irritatie veroorzaken bij honden en zitten ook in het blad van de paardenkastanje. Er hoeft dus geen kastanje aan te pas te komen als je hond tussen afgevallen bladeren snuffelt.
Goed om te weten Ook eikenbladeren bevatten tannine, oftewel looizuur. Let onder een eik daarom ook op het blad.
Wilde kastanjes bevatten eveneens tannine. Bij wilde kastanjes spelen zowel looizuur als saponinen mee. Bij eikels speelt vooral looizuur een rol. Wat je hond precies heeft opgegeten, is dan ook nuttige informatie voor de dierenarts: een eikel, een paardenkastanje of blad van een van deze bomen.
Vergiftiging kan er bij elke hond anders uitzien
Maag- en darmklachten vallen vaak het eerst op, maar het beeld kan breder zijn. Bij eikelvergiftiging worden ook deze verschijnselen gemeld:
- minder eetlust, misselijkheid of veel speeksel;
- zwakte, lusteloosheid of juist rusteloosheid;
- buikpijn en meer drinken;
- stijve spieren en, in ernstige gevallen, verlammingsverschijnselen.
Soms zit er bloed bij de diarree. Dat is een duidelijk signaal. Een hond kan bovendien gaan kokhalzen, bijvoorbeeld na het binnenkrijgen van een eikel. Vertel de dierenarts welke van die verschijnselen je hebt gezien, ook als je niet weet wat je hond heeft gegeten.
Bij een zware tanninevergiftiging kan de nierfunctie blijvend achteruitgaan. In het ernstigste geval werken de nieren helemaal niet meer en kan de hond overlijden. Wacht niet af als je vermoedt dat je hond eikels heeft opgegeten.
In het park begint opletten al vóór je hond iets pakt
Eiken en beide soorten kastanjebomen kom je in Nederland tegen in bossen, parken en tuinen. Loop je met je hond langs zo’n plek, kijk dan ook even naar de grond. Een hond die tussen afgevallen eikels en paardenkastanjes snuffelt, heeft ze soms sneller te pakken dan je kunt ingrijpen.
Houd je hond goed in de gaten en voorkom dat hij eikels of kastanjes inslikt. Aangelijnd wandelen kan helpen als er veel op het pad liggen; vruchten die je in je tuin ziet liggen, kun je buiten zijn bereik halen. Heeft hij toch iets binnengekregen, dan blijft het advies van dierenartsen om direct contact op te nemen, ook als hij op dat moment nog gewoon rondloopt.
