De Royal Mint heeft in Llantrisant in Zuid-Wales een nieuwe fabriek geopend om goud terug te winnen die jaarlijks 4.000 ton afgedankte printplaten kan verwerken. Het bedrijf mikt daarbij op circa 500 kilo goud per jaar en zet daarmee een stap richting een minder van mijnbouw afhankelijke aanvoer van edelmetalen.
De Royal Mint heeft in Wales een nieuwe fabriek in gebruik genomen, een installatie van circa 3.700 vierkante meter op het terrein van de Royal Mint in Zuid-Wales, die kostbare metalen uit elektronisch afval terugwint, bedoeld voor de productie van sieraden en munten. De installatie draait op een gepatenteerde techniek van het Canadese Excir, die goud binnen vier minuten kan oplossen met speciale chemie en daarnaast ook zilver en koper uit printplaten kan halen. Voor een gouden ring van 7,5 gram zijn al zo’n 600 afgedankte mobiele telefoons nodig. Het munthuis investeert in de fabriek nu de vraag naar fysieke munten afneemt en het zijn verdienmodel wil verbreden.
De waarde zit in het goud
De fabriek is opgezet om het teruggewonnen metaal direct te laten terugkeren in producten met een hoge toegevoegde waarde: luxesieraden en toekomstige herdenkingsmunten. Dat maakt de stap van recycling naar een premium eindmarkt expliciet, in plaats van de metalen anoniem als grondstof te verkopen.
De aanpak draait om hoogwaardige terugwinning uit afgedankte elektronica, met printplaten als belangrijkste drager van edelmetalen. Printplaten zijn klein en compact, maar bevatten juist door hun functie relatief veel waardevolle metalen in een beperkte massa.
Goed om te weten De installatie is bedoeld voor printed circuits: printplaten die als geconcentreerde input dienen voor het terugwinnen van edelmetalen, niet voor complete apparaten.
Waarom die chemie een breuk is met klassieke recycling
Elektronische afvalcomponenten en printplaten in een roze verwerkingsbak voor terugwinning van edelmetalen. Beeld: BBC.
De kern van de nieuwe lijn is een gepatenteerde terugwinningstechniek van Excir, die afwijkt van veelgebruikte routes in de e-waste-keten. In plaats van grof mechanisch scheiden gevolgd door zware thermische stappen, zet deze methode in op selectieve chemie die goud uit de printplaatmatrix kan losmaken.
Royal Mint wijst daarbij op een lagere energiebehoefte dan bij traditionele methoden. De klimaatwinst van recycling hangt af van wat je terugwint, en evengoed van de energie en hulpstoffen die nodig zijn om het proces te draaien.
Van urban mining naar concrete productieketen
De fabriek is ontworpen om ook zilver en koper terug te winnen uit dezelfde stroom printplaten, naast goud. In elektronica zit waarde zelden in één metaal, en een rendabele installatie probeert juist meerdere fracties economisch te benutten.
Het project is ook een poging om de afhankelijkheid van conventionele mijnbouw te verkleinen. De Royal Mint presenteert dit als een stap naar een keten waarin edelmetalen vaker uit bestaande producten komen, in plaats van uit nieuwe ontginning in ecologisch kwetsbare gebieden.
Daarmee schuift de rol van een munthuis op. Het bedrijf koppelt de investering aan het verbreden van zijn activiteiten, nu het gebruik van fysieke munten blijft dalen en nieuwe markten aantrekkelijker worden.
Wat er nu op tafel ligt voor de Europese e-waste-keten
Afgedankte elektronica wordt in deze aanpak vooral een strategische grondstoffenbron. Met de keuze om teruggewonnen metalen meteen in eigen producten te verwerken, legt de Royal Mint de lat hoger dan downcycling naar laagwaardige toepassingen.
De techniek van Excir wordt in Llantrisant op industriële schaal toegepast, met een inrichting die expliciet op printplaten mikt. Welke delen van de Europese e-waste-stroom het meest geschikt zijn voor dit soort chemische terugwinning, en welke infrastructuur nodig is om die stromen schoon en voorspelbaar aan te leveren, hangt af van de aanvoer.
Hoeveel printplaten daadwerkelijk uit de keten worden gehaald voordat ze verdwijnen in export, opslag of onvolledige demontage, bepaalt mede het resultaat. Wie op jaarbasis de volumes en kwaliteit garandeert die de fabriek in Llantrisant nodig heeft om stabiel te draaien, moet nog blijken; de installatie is uitgerust om jaarlijks 4.000 ton printplaten te verwerken tot circa 500 kilo goud.
