Volg Duurzaamnieuws op Google News | Discover | of als voorkeursbron op Google
De Perseïden pieken in de nacht van 12 op 13 augustus, onder een hemel zonder storend maanlicht. Dat maakt 2026 uitzonderlijk gunstig om vallende sterren te spotten, al zegt die duisternis nog niets over hoeveel meteoren er werkelijk langskomen.
De meteorietenregen van de Perseïden in 2018. Foto: iStock – Yuriy Kulik
Wie in augustus met een deken in de tuin of op een donkere dijk omhoogkijkt, kan zomaar een felle lichtstreep door de nacht zien schieten. De Perseïden ontstaan wanneer de aarde door het stofspoor van komeet 109P/Swift-Tuttle trekt, waarvan minuscule resten met zo’n 60 kilometer per seconde onze dampkring binnendringen. De zwerm is al sinds 17 juli actief. Rond het beste kijkmoment houdt de International Meteor Organization ook rekening met een mogelijk lagere activiteit van 30 tot 50 meteoren per uur.
Vorig jaar veegde de maan 75 procent van de show weg
De vergelijking met 2025 laat goed zien hoeveel verschil de maan maakt. Tijdens de vorige piek was de maan 84 procent vol, waardoor er volgens de American Meteor Society nog maar 10 tot 20 Perseïden per uur zichtbaar waren. Onder een echt donkere hemel kunnen dat er 50 per uur zijn.
De gunstige samenloop is bovendien zeldzaam. Starwalk berekent dat nieuwe maan pas in 2045 weer op 12 augustus valt, dus wie deze zomer kijkt heeft een uitzonderlijk donkere achtergrond voor de lichtstrepen.
Een komeet die om de 133 jaar terugkomt
Nachtelijke hemel met de Melkweg en een vallende ster (meteoor) boven een rotsachtig landschap. Beeld: Wikimedia Commons.
Komeet 109P/Swift-Tuttle is de leverancier van al dat ruimtestof. De komeet komt ongeveer elke 133 jaar langs de zon en dook voor het laatst, in 1992, het binnenste deel van ons zonnestelsel in.
De naam Perseïden verwijst naar Perseus, het sterrenbeeld waar de lichtstrepen vandaan lijken te schieten. De stofdeeltjes verbranden op ongeveer 100 kilometer hoogte in de dampkring, verspreid over een veel groter stuk lucht.
Goed om te weten
Door hun enorme snelheid kunnen de stofdeeltjes temperaturen boven 3.000 graden Fahrenheit bereiken. Ze verdampen daardoor vrijwel meteen en laten de korte lichtflits achter die we een vallende ster noemen.
De beste uren vallen vlak voor de ochtend
De zwerm loopt nog door tot ongeveer 24 augustus, maar na de pieknacht nemen de aantallen af. Wie in Nederland wil kijken, zit het best tussen 4.00 en 6.00 uur: dan staat Perseus hoog aan de hemel en komen de meeste meteoren in beeld.
In ideale donkere omstandigheden zijn tijdens een gewone Perseïdenpiek doorgaans 60 tot 100 meteoren per uur mogelijk. De International Meteor Organization houdt voor 2026 rekening met een lagere eigen activiteit van de zwerm dan in sterke jaren.
Een verrekijker of telescoop heb je niet nodig. Met het blote oog zie je meer van de hemel tegelijk, en daarmee vergroot je de kans dat er ergens in je blikveld een meteoor opflitst.
12 augustus krijgt ook overdag een bijzonder gezicht
Op 12 augustus vindt ook een totale zonsverduistering plaats. In delen van Spanje valt de maan dan helemaal voor de zon, voor het eerst sinds 1905. In Nederland is dezelfde verduistering gedeeltelijk zichtbaar.
Ook grote delen van Europa, noordwestelijk Afrika en delen van Noord-Amerika zien die dag ten minste een hap uit de zon verdwijnen. Daarna volgt in de nacht het moment waarop de Perseïden het drukst worden.
Over de studie
De data voor deze kijknacht zijn astronomische voorspellingen voor 2026, gebaseerd op de baan van Swift-Tuttle, de maanstand en waarnemingsmodellen voor meteorenzwermen. De jaarlijkse Perseïdengegevens en de maanstand van 2045 laten zien waarom deze augustusnacht zo’n gunstige combinatie oplevert.
