Oorlogen nemen toe. De Verenigde Staten zijn plots bijna ieders vijand, van mensen, landen en ecosysteem Aarde. Moraal en ethiek lijken niet meer te tellen en afspraken om het klimaat te beschermen lijken collectief uit het geheugen verdwenen. AI zorgt voor wereldwijde desinformatie, slurpt steeds meer energie en jaagt de temperatuur in de broeikas en in de (social) media verder op. Overwaardering van AI bedrijven zorgt voor een economische bubbel. En een opeenstapeling van kantelpunten versnelt de toename van extreem weer en klimaatschade. Hoe kan het nog anders dan fout gaan met de wereld.

Met elk nieuw jaar wordt het lastiger om de toekomst in te schatten. Vooruitzichten veranderen terwijl je ernaar kijkt. Bovendien maakt het verschil hoe je er naar kijkt. Niet alleen je politieke of maatschappelijke bril geeft een andere blik, ook je gemoed doet dat. Ben je positief, zie je vooral bedreigingen of wik en weeg je alles mee? Voor 2026 neem ik 3 invalshoeken: een positieve, een pessimistische en een realistische. Laat het je helpen om je eigen toekomstbeeld aan te scherpen. Want wat 2026 ook gaat brengen, hoe beter zicht je hebt op wat er kán gebeuren, hoe beter je bent voorbereid om duurzaamheid, het klimaat en jezelf te beschermen.

Waar je bij de goedkoopste laadpaal van Nederland slechts € 15,75 kwijt bent voor een volle batterij van 75 kWh, betaal je bij het duurste laadpunt ruim zeven keer zo veel: € 116,25.

Het World Inequality Report 2026 schetst een schokkend beeld van de wereldwijde ongelijkheid: een minuscuul deel van de mensheid bezit meer dan de helft van alle rijkdom, terwijl miljarden mensen nauwelijks zekerheid hebben.

CZS-actieve stoffen in medicijnen en voeding kunnen via de bloedbaan in de hersenen terechtkomen en zo het centraal zenuwstelsel schaden. Wanneer deze stoffen de hersenwerking veranderen, heeft dat gevolgen voor het gedrag en belangrijke lichaamsfuncties van mensen, zowel positief als negatief. Ze  kunnen zelfs als wapen worden gebruikt.

Deze studie brengt onze vanzelfsprekende ideeën over natuur, welzijn en milieubescherming aan het wankelen. Wie dacht dat iedereen wel naar groene bergen of bossen verlangt, wordt uitgedaagd om na te denken hoe divers onze emotionele én culturele banden met natuur kunnen zijn. En dat kan grote gevolgen hebben voor toekomstige steun voor natuurbescherming.

Een meerderheid van de Europarlementariërs van de ECON- en de ENVI-commissie wil de taxonomiewet verzwakken GroenLinks-PvdA-Europarlementariër en rapporteur op de taxonomiewet Bas Eickhout: “De taxonomie, de wet die bepaalt welke investeringen duurzaam zijn, is een groot succes maar loopt nu een deuk op. In plaats van de wetgeving uit te breiden naar sectoren die nog niet onder de wetgeving vallen, zwicht nu ook het Europarlement voor de druk van de lobby van de fossiele en chemische industrie.”

Op 11 december wordt in het bijzijn van tientallen duurzame organisaties het boek De toekomst is van iedereen van Niko Roorda en Michael Renssen ten doop gehouden. Het is geen traditioneel boek, maar een manifest. Een uitnodiging aan alle kleinschalige duurzame initiatieven die ons land rijk is om elkaar te vinden, om zich met elkaar te verbinden en samen een nieuw maatschappelijk krachtenveld te vormen.

Houvast wordt steeds schaarser in 2026 en verder. Terwijl duurzaamheid en klimaatveiligheid harder nodig zijn dan ooit, bewegen veel ontwikkelingen juist een andere kant op. Dat vertaalt zich in toenemende onzekerheid en risico’s. Als individu kun je daar meestal weinig aan veranderen. Maar gewapend met kennis over wat er in 2026 op ons af komt kunnen we onszelf wel proberen in te dekken tegen gevolgen.

De tropische regenwouden van de wereld, ooit de longen van de aarde, verliezen hun vermogen om koolstof vast te houden. Nieuwe satellietdata laten zien dat grote bosgebieden nu meer CO₂ uitstoten dan ze opnemen.

De meerderheid van de Nederlanders is bereid om impactvolle duurzame stappen te zetten, maar het daadwerkelijke gedrag blijft achter. Opvallend is dat veel Nederlanders elkaars bereidheid om duurzaam te leven onderschatten, wat gedragsverandering belemmert.

COP30 in Belém is afgerond met een open deur voor ecocide. Dat is de harde conclusie als je alle niet genomen en / of uitgestelde maatregelen bij elkaar optelt. Het verschil tussen wat er moet gebeuren om opwarming en ontwrichting van het klimaat niet verder te laten toenemen, en de afgesproken maatregelen, neemt verder toe en de achterstand wordt steeds groter. En die neemt nog verder toe door het deel van die afspraken dat niet wordt nagekomen, zoals we in het verleden telkens zagen.

De COP30-onderhandelingen komen in de eindfase niet verder dan een verhaal zonder een enkele verwijzing naar fossiele brandstoffen. Als reactie kondigen de regeringen van Colombia en Nederland aan dat zij samen de Eerste Internationale Conferentie over de Rechtvaardige Transitie Weg van Fossiele Brandstoffen zullen organiseren.

Op de klimaattop in Brazilië voeren meer dan tachtig landen de druk op fossiele brandstoffen op. Ze eisen dat het slotakkoord een concreet stappenplan bevat voor de wereldwijde uitstap uit olie, gas en steenkool.

Te optimistische aannames van organisaties geven een verkeerd beeld over de haalbaarheid van hun klimaatdoelen. Dat kan leiden tot uitstel of het niet behalen van klimaatdoelen. En tot 3 keer zoveel uitstoot in 2050 als ons nu wordt voorgeschoteld.