In het artikel "Als niets meer werkt, wat kunnen we dan nog?" haakt Peter van Vliet in op de discussie tussen (in zijn woorden) 'twee mensen die het fundamenteel oneens zijn, maar toch samen hardop nadenken over een van de moeilijkste vragen van onze tijd: Hoe bestuur je een samenleving die aan het instorten is? Jac Nijssen reageert.

Nog maar één op de vijf Nederlanders heeft vertrouwen in de politiek, horen we van het CBS. Dat is het laagste punt sinds de metingen begonnen in 2012. Maar hoe is het zover gekomen? Ligt het aan het volk, of aan een mismatch met de beschikbare groep die het volk zou behoren te vertegenwoordigen? Hoe dan ook, zonder vertrouwen kan de democratie niet functioneren. We duiken er een spade dieper in.

Democratie staat onder druk, en niet alleen door politieke spanningen. Overstromingen, bosbranden en hittegolven spelen een steeds grotere rol in hoe en of verkiezingen doorgaan. Wat ooit een logistieke uitdaging was, wordt nu een klimaatvraagstuk.

Het is best bijzonder: een politiek debat waarbij beide deelnemers het er meteen over eens zijn dat onze wereld op instorten staat. Toch is dat precies waar twee bekende denkers over klimaat en samenleving beginnen en juist dat maakt hun discussie zo interessant. Hun uitgangspunt is hetzelfde, hun uitweg verschilt radicaal.

Op 11 december wordt in het bijzijn van tientallen duurzame organisaties het boek De toekomst is van iedereen van Niko Roorda en Michael Renssen ten doop gehouden. Het is geen traditioneel boek, maar een manifest. Een uitnodiging aan alle kleinschalige duurzame initiatieven die ons land rijk is om elkaar te vinden, om zich met elkaar te verbinden en samen een nieuw maatschappelijk krachtenveld te vormen.

Politici vervangen door AI, zou ons dat sneller aan een regering kunnen helpen of op wereldschaal oplossingen brengen waar leiders tekort schieten? Filosoof Ted Lechterman ziet kansen, maar ook valkuilen.

De schok van de Amerikaanse verkiezingen zal nog lang nadreunen. Behalve de verklaringen over de uitslag die nu over elkaar heen rollen kunnen we ons een veel fundamentelere vraag stellen, namelijk: Willen we wel democratie?

Het coalitiesysteem leidt tot veel problemen en onvrede: formaties duren lang en het resultaat is vaak zeer wankel, waardoor het vertrouwen in de politiek daalt. Maar is er een goed alternatief?

Democratische regeringen moeten stoppen met het gebruik van steeds hardere, te brede en vage strafwetten tegen klimaatactivisten en -betogers, aldus Climate Rights International in een nieuw rapport.

In de lezingserie Macht en onmacht bespreekt Studium Generale samen met wetenschappers vanaf 5 september de staat van de Nederlandse democratie. Projectondersteuner Pien Barnas vraagt zich in deze inleiding af hoe radicaal-rechts zo groot kon worden. En kan de geest weer in de fles?

Rotterdam heeft sinds kort een burgerberaad Klimaat. 117 Rotterdammers doen mee aan het eerste burgerberaad van Rotterdam.

Tijdens de formatie zoemde het woord ongrondwettelijk voortdurend rond beleidsvoornemens van de PVV van Geert Wilders. Die voorstellen komen van een partij zonder leden en met weinig respect voor wet en democratie. Hoe wettelijk en hoe wenselijk is zo’n partij eigenlijk?

De rechtsstaat staat op omvallen. Geert Wilders knaagt aan de fundamenten en de kandidaat-formatiepartijen staan dat toe. De geschiedenis heeft geleerd waar dat toe kan leiden, maar schaatsend Nederland kijkt de andere kant op.

Nu worden de stormballen gehesen voor een vervolg tijdens de tussentijdse verkiezingen in november, waarbij het stemrecht doelwit is van extreem rechtse republikeinen.

Burgers kun je met een burgerforum beter betrekken bij de vormgeving en uitvoering van het Nederlandse klimaatbeleid en de democratie.