In Andalusië stroomt de Río Tinto, met water dat zo zuur is dat de pH tussen 1,5 en 3,0 ligt. NASA gebruikt het gebied als Mars-analoog, en wat deze rivier vertelt over mogelijk leven buiten de aarde, gaat verder dan haar opvallende kleur.

Reimerswaal was in de late middeleeuwen de derde stad van Zeeland, met rond de 6.000 inwoners. Na de Sint-Felixvloed van 1530 verdween de stad langzaam uit beeld, maar onder de Oosterschelde liggen nog altijd archeologische resten.

Hashima, voor de kust van Nagasaki, was ooit een dichtbevolkte mijnnederzetting met 5.259 inwoners. Sinds de sluiting in 1974 staan de flats er leeg, terwijl UNESCO worstelt met het behoud van het afbrokkelende erfgoed.

Op droogtegevoelige zandgronden laten beuken, berken en populieren deze zomer opvallend vroeg hun blad vallen. Begin september stond het landelijke neerslagtekort op circa 274 millimeter; voor bomen kan die stress nog doorwerken in het volgende groeiseizoen.

Op de Paardenmarkt, een zandbank voor Knokke-Heist, ligt naar schatting 35.000 ton munitie uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Een deel bevat gifgas, en lekkende stoffen in het gebied worden al jaren gemonitord.

De Irukandji-kwal is nauwelijks groter dan een vingernagel en kan het Irukandji-syndroom veroorzaken: hevige pijn die uren kan aanhouden. Dodelijke afloop is zeldzaam, al zijn er in Australië sinds 1883 twee sterfgevallen geregistreerd.

Zestig jaar na de crash van een Amerikaanse B-52 bij Palomares is de bovengrond rond het dorp in Almería nog altijd met plutonium besmet. Een saneringsbelofte uit 2015 bleef zonder bindend vervolg, terwijl bouwplannen aan de kust nieuwe zorgen oproepen.

Sinds december 2015 valt Meer Poopó op de Boliviaanse Altiplano steeds weer droog. Voor de Uru Murato, die eeuwenlang van het meer leefden, verdwijnt daarmee veel meer dan alleen water.

Een studie uit 2025 laat zien dat het opruimen van herfstbladeren de voorjaarsuitkomst van overwinterende geleedpotigen met 17 procent vermindert. Juist onder struiken en in borders kan die rommelige laag dus meer leven bewaren dan je denkt.

Het Urmiameer verloor in ruim twintig jaar meer dan 90 procent van zijn volume. Een stijging van het waterpeil met 120 centimeter sinds september 2025 biedt tijdelijk adem, maar de gevolgen van de drooggevallen oevers blijven voelbaar.

Een diamantvondst van spoorwegwerker Zacharias Lewala zette Kolmanskop in 1908 op de kaart. Nu vullen duinen de kamers van de ooit welvarende Duitse mijnstad, vlak bij Lüderitz in Namibië.

Kanne is geen stad maar een Belgisch dorp, met zo’n zestien kilometer aan mergelgangen onder de grond. Wie er zonder gids afdaalt, kan er nog altijd de weg kwijtraken.

Toen de B Reactor in 1944 plutonium ging produceren, begon ook de erfenis langs de Columbia River. Ruim tachtig jaar later is het grondwater onder 65 vierkante mijl van Hanford nog vervuild en blijft de vraag wat de rivier bereikt.

De Aziatische hoornaar beleeft nu zijn drukste weken: zomernesten hoog in bomen kunnen tientallen centimeters breed worden en duizenden hoornaars voortbrengen. Juist wanneer het blad valt, komen ze in beeld, met grote gevolgen voor bestuivende insecten.

Ozersk stond tot 1991 niet op de kaart, hoewel de stad sinds 1945 rond de Mayak-fabriek groeide. Toen daar in 1957 de Kysjtym-ramp plaatsvond, bleef de bevolking nog decennialang verstoken van de officiële waarheid.