De DN Wereldredactie volgt nieuws en verhalen van over de hele wereld voor Duurzaamnieuws. Het team schrijft over internationale ontwikkelingen op het gebied van klimaat, natuur en duurzaamheid, van opmerkelijke gebeurtenissen tot grote wetenschappelijke doorbraken. De redactie combineert bronnen uit binnen- en buitenland tot heldere, toegankelijke artikelen. Zo houdt de DN Wereldredactie lezers op de hoogte van wat er wereldwijd speelt op het gebied van duurzaamheid.
Bij een krimpend zoutmeer in Zuid-Californië ontwikkelt de longfunctie van kinderen in de buurt zich minder snel dan die van leeftijdsgenoten verder weg. Onderzoekers volgden 369 kinderen om dat verschil te meten.
Voor oktober wordt zacht weer verwacht, en teken kunnen al bij temperaturen boven zo’n 7 graden actief worden. Toch daalde het aantal gemelde tekenbeten na de piek in juni sneller dan in eerdere jaren.
Op het nucleaire complex Sellafield ligt een open vijver vol radioactief slib. Die is ondergebracht in een gebouw dat tot de gevaarlijkste industriële installaties van Europa wordt gerekend. Sellafield hoopt de vijver begin jaren 2030 leeg te hebben.
De Japanse duizendknoop staat overal in Nederland in bloei of net erna, terwijl hij sinds augustus 2025 op de Europese lijst van invasieve exoten staat. Wie zelf aan de slag gaat, kan de hardnekkige woekeraar juist een nieuw zetje geven.
Twee derde van het traject van de Zenne door Brussel is overdekt. In het Maximiliaanpark begonnen in 2025 werkzaamheden om een deel weer open te leggen, terwijl de rivier elders grotendeels verborgen blijft.
Op de bodem van het Thunersee ligt naar schatting 4.600 ton oude legermunitie, op 150 tot 220 meter diepte. Zwitserland koos in 2012 ervoor die te laten liggen, omdat bergen nog grotere risico’s kan opleveren voor het meer.
Vanaf september zoeken Aziatische en groene stinkwantsen beschutte plekken in en rond gebouwen. De bruingemarmerde schildwants, sinds 2018 ook in Nederland gezien, maakt die herfsttrek extra relevant voor huizen én landbouw.
Lake Chagan in Kazachstan ontstond op 15 januari 1965 door een ondergrondse kernproef. Zestig jaar later vissen bewoners er nog altijd, terwijl het water radioactief blijft.
Onder de Noordoostpolder zijn aanwijzingen gevonden voor vier middeleeuwse dorpen, waaronder Marcnesse en Nagele. Archeoloog Yftinus van Popta reconstrueerde hoe bewoners tussen circa 1100 en 1400 terrein verloren aan de groeiende Zuiderzee.
Een Friese veenweidepolder wordt omgevormd van landbouwgrond tot moeras en water. Voor zes melkveehouderijen betekent dat vertrek, terwijl de bodem er blijft zakken.
In 2015 viel het Lac de Guerlédan maandenlang droog voor onderhoud aan de dam. Bezoekers zagen geen verzonken dorp, maar wel sporen van de oude Blavet-vallei die normaal onder water ligt.
Bij boeren- en berghortensia’s zitten de knoppen voor de volgende bloei al op het oude hout. Wie daar nu rigoureus de schaar in zet, kan volgend jaar lang wachten op kleur in de tuin.
Bijna 2500 jaar lang zochten geleerden en ontdekkingsreizigers naar het begin van de Nijl. Lang gold het Victoriameer als de bron. In 2006 volgde een expeditie met gps de rivier terug tot een modderige poel diep in het Nyungwe woud in Rwanda. Dat woud is inmiddels Werelderfgoed en levert het grootste deel van het drinkwater van Rwanda.
Bij Lake Karachay in de zuidelijke Oeral werd jarenlang radioactief afval gestort. Nadat een droogte radioactief stof over de regio blies, begon een megaklus die het meer uiteindelijk voorgoed veranderde.
Lake Urmia kromp in augustus 2025 tot 581 vierkante kilometer, terwijl het ooit een van de grootste zoutmeren ter wereld was. In Oezbekistan veranderde de zuidelijke helft van het Aralmeer al in de Aralkumwoestijn, met schepen die ver van de kust op een zandvlakte staan.
Waar nu een smalle getijdengeul door het Zwin loopt, vormde zich vanaf de 12e eeuw een netwerk van havens dat Brugge met de Noordzee verbond. De geleidelijke verzanding maakte Damme, Sluis en Monnikerede onbereikbaar, maar wat daarvan onder het landschap schuilgaat, blijft fascineren.
De groene knolamaniet duikt elk najaar op in Nederlandse bossen, vaak bij zomereiken. Wie zelf plukt, kan de Amanita phalloides verwarren met eetbare soorten, terwijl jaarlijks zo’n twintig Nederlanders vergiftigd raken door wilde paddenstoelen.
Het middeleeuwse Westende lag op Testerep, tot stijgende zeespiegel en afbrokkelende duinen het eiland en zijn dorpen opslokten. De geschiedenis achter het huidige Westende laat zien hoe snel een kustlijn haar bewoners kan dwingen te verhuizen.
In de Limburgse gemeente Riemst herinneren verzakkingen boven oude mergelgroeven eraan hoe kwetsbaar de ondergrond is. Een leidinglek beschadigde er in 2018 drie huizen; onder Kanne loopt een gangenstelsel van zo’n zestien kilometer.
In september is een lichte snoeibeurt genoeg om hortensia’s sterker de winter in te sturen. Knip alleen verdroogde bloemen weg en leg de snoeischaar daarna op tijd neer, want late ingrepen kunnen de knoppen kwetsbaar maken.
De grote huisspin is al het hele jaar in en om je huis, maar van eind augustus tot oktober valt hij ineens op. Waarom juist de mannetjes dan door de kamer schieten, heeft alles met het paringsseizoen te maken.
De Komsomolets zonk in 1989 naar 1.680 meter diepte in de Noorse Zee. Watermonsters uit 2019 laten zien dat radioactieve stoffen nog steeds uit het wrak ontsnappen.
In Andalusië stroomt de Río Tinto, met water dat zo zuur is dat de pH tussen 1,5 en 3,0 ligt. NASA gebruikt het gebied als Mars-analoog, en wat deze rivier vertelt over mogelijk leven buiten de aarde, gaat verder dan haar opvallende kleur.
Reimerswaal was in de late middeleeuwen de derde stad van Zeeland, met rond de 6.000 inwoners. Na de Sint-Felixvloed van 1530 verdween de stad langzaam uit beeld, maar onder de Oosterschelde liggen nog altijd archeologische resten.
Hashima, voor de kust van Nagasaki, was ooit een dichtbevolkte mijnnederzetting met 5.259 inwoners. Sinds de sluiting in 1974 staan de flats er leeg, terwijl UNESCO worstelt met het behoud van het afbrokkelende erfgoed.
Op droogtegevoelige zandgronden laten beuken, berken en populieren deze zomer opvallend vroeg hun blad vallen. Begin september stond het landelijke neerslagtekort op circa 274 millimeter; voor bomen kan die stress nog doorwerken in het volgende groeiseizoen.
Op de Paardenmarkt, een zandbank voor Knokke-Heist, ligt naar schatting 35.000 ton munitie uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Een deel bevat gifgas, en lekkende stoffen in het gebied worden al jaren gemonitord.
De Irukandji-kwal is nauwelijks groter dan een vingernagel en kan het Irukandji-syndroom veroorzaken: hevige pijn die uren kan aanhouden. Dodelijke afloop is zeldzaam, al zijn er in Australië sinds 1883 twee sterfgevallen geregistreerd.
Zestig jaar na de crash van een Amerikaanse B-52 bij Palomares is de bovengrond rond het dorp in Almería nog altijd met plutonium besmet. Een saneringsbelofte uit 2015 bleef zonder bindend vervolg, terwijl bouwplannen aan de kust nieuwe zorgen oproepen.
Sinds december 2015 valt Meer Poopó op de Boliviaanse Altiplano steeds weer droog. Voor de Uru Murato, die eeuwenlang van het meer leefden, verdwijnt daarmee veel meer dan alleen water.
Een studie uit 2025 laat zien dat het opruimen van herfstbladeren de voorjaarsuitkomst van overwinterende geleedpotigen met 17 procent vermindert. Juist onder struiken en in borders kan die rommelige laag dus meer leven bewaren dan je denkt.
Het Urmiameer verloor in ruim twintig jaar meer dan 90 procent van zijn volume. Een stijging van het waterpeil met 120 centimeter sinds september 2025 biedt tijdelijk adem, maar de gevolgen van de drooggevallen oevers blijven voelbaar.
Een diamantvondst van spoorwegwerker Zacharias Lewala zette Kolmanskop in 1908 op de kaart. Nu vullen duinen de kamers van de ooit welvarende Duitse mijnstad, vlak bij Lüderitz in Namibië.
Kanne is geen stad maar een Belgisch dorp, met zo’n zestien kilometer aan mergelgangen onder de grond. Wie er zonder gids afdaalt, kan er nog altijd de weg kwijtraken.
Toen de B Reactor in 1944 plutonium ging produceren, begon ook de erfenis langs de Columbia River. Ruim tachtig jaar later is het grondwater onder 65 vierkante mijl van Hanford nog vervuild en blijft de vraag wat de rivier bereikt.
De Aziatische hoornaar beleeft nu zijn drukste weken: zomernesten hoog in bomen kunnen tientallen centimeters breed worden en duizenden hoornaars voortbrengen. Juist wanneer het blad valt, komen ze in beeld, met grote gevolgen voor bestuivende insecten.
Ozersk stond tot 1991 niet op de kaart, hoewel de stad sinds 1945 rond de Mayak-fabriek groeide. Toen daar in 1957 de Kysjtym-ramp plaatsvond, bleef de bevolking nog decennialang verstoken van de officiële waarheid.
In de Asse II-mijn in Nedersaksen liggen zo’n 126.000 vaten radioactief afval, terwijl er al sinds 1988 pekel binnendringt. Nu het water sinds 2024 nieuwe, diepere routes zoekt, komt de wettelijk verplichte berging van het afval onder extra druk te staan.
Beaufort’s Dyke, de diepe geul tussen Schotland en Noord-Ierland, werd decennialang gebruikt als stortplaats voor munitie. In november 2016 liep een vissersboot uit Oban gevaar op nadat een granaat uit de Tweede Wereldoorlog in de netten was beland.
Onder de Elzas ligt bij Stocamine 42.000 ton giftig industrieel afval opgeslagen. Terwijl het water in de verlaten mijn stijgt, blijft het afval daar definitief achter, pal boven een van Europa’s belangrijkste grondwaterreserves.
Op de afgelegen Plains of San Agustin in New Mexico vormen zevenentwintig schotels samen de Very Large Array. Elke drie à vier maanden veranderen ze van opstelling, zodat astronomen telkens anders naar het heelal kunnen luisteren.
Bij Shyroke bij Zaporizja staan meer dan honderd voormalige Sovjetvliegtuigen sinds het wegvallen van financiering te verkommeren. In Poltava kreeg een deel van de afgedankte bommenwerpers een tweede leven als museumstukken. Met de rest gebeurt iets anders.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten Britse militaire wetenschappers Gruinard Island voor proeven met miltvuur. Het eiland bleef daarna 48 jaar gesloten voor bezoekers, tot het Verenigd Koninkrijk het op 24 april 1990 weer veilig verklaarde.
Na een instorting in de Rue d’Enfer in december 1774 richtte Lodewijk XVI de Inspection Générale des Carrières op. Die dienst brengt nog altijd verzakkingsrisico’s in kaart, van Montmartre tot de Parijse voorsteden.
Na decennia van lood- en zinkmijnbouw werd Picher in 1983 een Superfund-gebied. Een uitkoop van circa 3.000 inwoners volgde, maar de vervuilde mijnstreek in Oklahoma is nog lang niet klaar met haar verleden.
In de nacht van 3 op 4 augustus 2014 bezweek de dam van de Mount Polley-mijn in British Columbia. Het afval bereikte via Polley Lake en Hazeltine Creek het diepe Quesnel Lake, een belangrijk leefgebied voor sockeye-zalm.
In 1976 ging in Luzern een schuilkelder open die in de Koude Oorlog plek moest bieden aan 20.000 mensen. De Sonnenberg Tunnel onder de A2 is een ondergrondse commandopost, al werd de capaciteit in 2006 teruggebracht naar 2.000 plaatsen.
Onder Mount Wingen in New South Wales smeult al naar schatting 5.500 tot 6.000 jaar een ondergrondse kolenlaag. Het vuur trekt langzaam zuidwaarts, maar hoe het ooit ontstond blijft een raadsel.
Na zestig jaar gaswinning ging de kraan in Groningen op 1 oktober 2023 definitief dicht. Maar de gevolgen zijn voor de inwoners nog lang niet voorbij: herstel aan beschadigde woningen loopt naar verwachting door tot begin jaren dertig. Een korte geschiedenis met grote cijfers.
Åkerneset boven Storfjorden schuift jaarlijks tot 10 centimeter op richting het water. Bij een grote instorting kan een vloedgolf Geiranger en Hellesylt treffen; daarom staan in Geiranger al waarschuwingssirenes.